|
ÖZET: Uyuşmazlık, davacı murisinin 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir. Davacı, müvekkilinin vefatından sonra, belirli bir süre için isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespitini talep etmiştir. Davalı Kurum ise, geçmiş dönem sigortalılık süresinin tespitine olanak veren bir hükmün bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. İlk Derece Mahkemesi, davanın kabulüne karar vermiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi, davalı Kurumun istinaf başvurusunu değerlendirirken, Yargıtay içtihatları doğrultusunda davacının murisinin yaptığı prim ödemelerinin 2341 güne tekabül ettiğini belirlemiş ve İlk Derece Mahkemesi kararını onaylamıştır. Temyiz aşamasında, davalı Kurum vekili, istinaf gerekçelerini tekrarlamış, ancak mahkeme, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlerin kararın bozulmasını gerektirmediğine hükmetmiştir. Sonuç olarak, temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararı, usul ve kanuna uygun bulunarak onanmış, davacı murisinin Bağ-Kur sigortalılığı tespit edilmiştir. Bu karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesi uyarınca onanmıştır. |
10. Hukuk Dairesi 2023/12614 E. , 2024/2299 K.
“İçtihat Metni”
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1409 E., 2023/2299 K.
HÜKÜM/KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 14. İş Mahkemesi
SAYISI : 2016/139 E., 2023/58 K.
Taraflar arasındaki tespit davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 12.09.2015 tarihinde vefat eden eşi Seyhan Erdolu’nun 11.12.1981 – 31.12.1986 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalılık süresinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 1479 sayılı Kanun’da, geçmiş dönem sigortalılık süresinin tespitine olanak veren hüküm bulunmadığını beyanla, davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “Davanın kabulü ile davacı murisi …. T.C. Kimlik numaralı ….’nun 30/01/1991 ile 01/08/1997 tarihleri arasında 2341 gün süre ile 1479 sayılı Kanun kapsamında isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespitine,” karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B.İstinaf Sebepleri
Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; 1479 sayılı Kanun’da, geçmiş dönem sigortalılık süresinin tespitine olanak veren hüküm bulunmadığını, Yargıtay İçtihatları gereği yeterli deliller toplanmadan, yazılı delillere aykırı olarak, yetersiz ve eksik araştırma ile davanın esasını oluşturan tüm hususlar yeterince araştırılmadan ve açıklığa kavuşturulmadan karar verildiğini beyanla, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay içtihadı doğrultusunda, davacı murisinin 27.04.2001′ de 195.000.000TL, 01.06.2001′ de 150.000.000 TL tutarlı prim ödemelerinin, tekabül edeceği prim gün sayısı Kurumdan sorulduğunda, Kurum tarafından 27.01.2022 tarihli yazı ile davacının murisinin 2001 yılında yapmış olduğu ödemelerin 2341 güne tekabül edeceğinin bildirildiği görülmekle, davacı murisi Seyhan Erdolu’nun 30.01.1991 ile 01.08.1997 tarihleri arasında 2341 gün süre ile 1479 sayılı Kanun kapsamında isteğe bağlı sigortalı olduğunu tespit eden mahkeme kararının yerinde olduğu belirtilerek, davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum temyiz dilekçesinde özetle; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davacı murisinin 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,1479 sayılı Kanun’un ilgili maddeleri.
3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi