Belediye otopark gelirlerinin KDV’ye tabi olmadığına ilişkin (Danıştay)

Temyiz İsteminde Bulunan : … Vergi Dairesi Müdürlüğü

Karşı Taraf : … Belediye Başkanlığı

Vekili: Av. …

İstemin Özeti : Davacı belediye adına, otopark işletmeciliğinde bulunduğundan bahisle, takdir komisyonu kararına dayanılarak 1991/Ocak ila Haziran dönemleri için salınan kaçakçılık cezalı katma değer vergisinin terkini istemiyle açılan davayı; 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 52”nci maddesinin 3”ncü fıkrasında, motorlu kara taşıtlarının park etmeleri için il trafik komisyonlarının olumlu görüşü alınarak belediyelerce şehir merkezlerinde tesis edilen ve isletilen mahallerin çalışma saatleri içinde taşıtlar tarafından işgalinin işgal harcına tabi olduğunun hükme bağlandığı, il trafik komisyonu başkanlığının 2.4.1985 tarih ve 2 sayılı kararı ile vilayet önündeki özel tahsisli park yerinde park edebilen cumhuriyet savcılığı, defterdarlık, özel idare müdürlüğü v.s. gibi kuruluşlara ait araçlar için, vilayetçe hazırlanacak listeye göre trafik şube müdürlüğünce verilecek özel park artı ile geçici olarak sahil kordon boyunun 73 araçlık park yeri olarak kullanılabilmesinin uygun görüldüğü, dava dosyasının incelenmesinden, otopark yapılıncaya kadar il trafik komisyonunun belirttiği mahallin davacı kurumca park yeri olarak işletildiği, şehirde otopark bulunmaması nedeniyle resmi araçların dışında özel araçların da söz konusu yerde park ettikleri, araç başına 5.000 lira ücret alındığı, davalı idare tarafından. … Belediyesi Otopark Müdürlüğünün 1990 yılından itibaren açık otopark işletmeciliği faaliyetinde bulunduğu kabul edilerek, 02.1.1990 tarihinde katma değer vergisi mükellefiyeti tesis olunmak suretiyle davacı kurum adına 1991/Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs ve Haziran ayları itibariyle kaçakçılık cezalı tarhiyat yapıldığının anlaşıldığı, belediyece işletilen otoparkta araç başına otopark bileti düzenlenmiş ise de, anılan kanun hükmü karşısında, il trafik komisyonunun kararı doğrultusunda davacı kurum tarafından işletilen açık otoparkın çalışma saatleri içinde taşıtlar tarafından işgalinin, işgaliye harcının kapsamı içinde olduğu, araç başına bilet düzenlenmek suretiyle ücret alınması, bu durumu değiştirmeyeceği gibi alınan ücretin işgaliye harcının niteliğini de etkilemeyeceği, sonuçta, davacı belediyenin ihtilaflı dönemde vergiye tabi ticari bir faaliyette bulunduğu kabul edilemeyeceğinden, davalı idarece takdir komisyonu kararına istinaden yapılan cezalı tarhiyatta yasal isabet görülmediği gerekçesiyle kabul ederek kaçakçılık cezalı katma değer vergisini kaldıran Zonguldak Vergi Mahkemesinin 4.11.1996 tarih ve 1996/404 sayılı kararının: belediyenin otopark işletmeciliğinden dolayı elde ettiği kazancın katma değer vergisine tabi olduğu, yapılan cezalı tarhiyatın yasal olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerekeceği savunulmuştur.

Savcı Yıldız Öztürk”ün Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir.

Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

Tetkik Hakimi Yeşim Tümer”in Düşüncesi : İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun vergi mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü:

Temyiz edilen Zonguldak Vergi Mahkemesinin 4.11.1996 tarihli ve 1996/404 sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisinin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine, anılan mahkeme kararının onanmasına 4.2.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.