| 8. Daire 1993/102 E. 1994/343 K. |
|
Temyiz İsteminde Bulunan : … Vekili : Av. … Karşı Taraf : … Belediye Başkanlığı Vekili : Av. … istemin Özeti : Davacı tarafından belediyeden kiralanmış olan işyerinin kira sözleşmesinin sonunda kira bedelinin yeniden belirlenmesine ilişkin Belediye Encümeni kararının iptali istemiyle açılan davayı, uyuşmazlık konusu yer özel mülk ve sözleşmeyle kiralanmış bir yer olduğu, davanın görüm ve çözümünün 6570 sayılı Yasanın uygulanmasına ilişkin bulunduğundan adli yargının görevine girdiği gerekçesiyle görev yönünden reddeden Eskişehir İdare Mahkemesinin 2.7.1992 gün ve 484.sayılı kararının;belediyenin yetkisiz olduğu bir konuda özel mülkü olan yerin yeni kirasını idari bir işlemle tespit etmesinin ve bunu istemesinin hukuka uygun olmadığı öne sürülerek 2577 sayılı Yasanın 49.maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istemidir. Savunmanın Özeti : İstemin reddi gerektiği yolundadır. Danıştay Tetkik Hakimi : Güler Çiftçi Danıştay Savcısı Yücel Irmak”ın Düşüncesi : Dava, mülkiyeti belediyeye ait olup, kira sözleşmesi ile davacı tarafından işletilen işyerinin kirasının artırılmasına ilişkin belediye encümeni kararının iptali istemiyle açılmıştır. İdare Mahkemesince, uyuşmazlığın kira hukukundan kaynaklandığı, belirtilerek davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir. uyuşmazlık belediyeye ait taşınmazın kiralanması ve kira bedelinden diğer bir anlatımla özel hukuktan kaynaklanmaktadır. Ancak özel hukuk ilişkisi varken kamu gücü kullanılarak encümen kararı ile kira bedelinin artırılmasında hukuka uyarlık yoktur.Hukuk mahkemesinde dava açılsa bile, bu arada encümen kararı iptal edilmeyip yürürlükte kaldığı sürece, bazı sorunlar doğuracağı açıktır. Yetkisiz olarak alınan karar iptal edilmelidir. Açıklanan nedenlerle davanın görev yönünden reddine ilişkin temyize konu kararın bozulmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü: Uyuşmazlık davalı idarenin, özel mülkü olan yerin yeni kira bedelini belirlemesine ilişkin kararından doğmuştur. Kiracı kiralayan ilişkisinde yeni kira bedelinin mülk sahibince belirlemesinin kesin olmayıp bir teklif olduğu, karşı tarafın kabulüne bağlı olacağı, kiracı teklif edilen bu bedeli kabul etmezse bu sorunun adli yargıda çözüleceği kuşkusuzdur. Olayda sözü edilen Belediye Encümen kararı ile eskiden beri kirada olan işyerinin yeni kira bedelinin tutarı belirlenmiş olup teklif mahiyetindeki bu kararda idari açıdan belirlenen yeni kira tutarı kiracı tarafından kabul edilmeyerek dava açıldığına göre bu dava adli yargının görevine giren bir davadır. Öte yandan. İdare ve Vergi Mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında yazılı nedenlerin bulunmasına bağlıdır. İdare Mahkemesince verilen kararın dayandığı gerekçe Usul ve Yasaya uygun olup bozulmasını gerektiren başka bir neden de bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile anılan kararın onanmasına 1.2.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. |
| ÖZET: Eskişehir İdare Mahkemesi, davacının belediyeden kiraladığı işyerinin kira bedelinin yeniden belirlenmesine ilişkin Belediye Encümeni kararının iptali istemiyle açtığı davayı, adli yargının görevine girdiği gerekçesiyle reddetmiştir. Danıştay, uyuşmazlığın özel mülke ilişkin olduğunu ve encümen kararının hukuka uygun olmadığını belirterek, davanın adli yargıda görülmesi gerektiğine karar vermiştir. İdare Mahkemesi’nin verdiği kararın usul ve yasaya uygun olduğu, temyiz isteminin reddedilerek kararın onandığı belirtilmiştir. |