|
T.C.
MALİYE BAKANLIĞI Gelirler Genel Müdürlüğü TARİH : 06.10.1999 AYDIN VALİLİĞİNE
(Defterdarlık:Gelir Müdürlüğü) İLGİ : 15.04.1999 tarih ve B.07.4.DEF.0. 09.10/1.999.GVK.Mad.46/2341 sayılı yazınız. İlgide kayıtlı yazınızın incelenmesinden; gerçek usule tabi bir mükellefin işini çocuğuna devretmesi halinde, devralan kişinin mükellefiyetinin basit usulde olup olamayacağı hususunda değerlendirme yaparken ve Gelir Vergisi Kanununun diğer hükümlerinin uygulanması sırasında, çocuk tabirinden ne anlaşılacağı, devralan kişinin ayrı yerde ikamet etmesi ve başka geliri olması durumunda, üçüncü şahıs olarak mı nazara alınacağı konusunda tereddüte düşüldüğü anlaşılmıştır.
Bilindiği üzere; Gelir Vergisi Kanununun 46. maddesinin son fıkrasında “…Bu kişilerin aynı türden iş yapan eş ve çocukları da bu faaliyetleri nedeniyle basit usulden yararlanamazlar.” hükmü yer almaktadır. Buna göre madde de geçen, “Çocuk” tabiri; mükellefle birlikte oturan veya mükellef tarafından bakılan (nafaka verilmek suretiyle bakılan, evlat edinilenler ile ana ve babasını kaybetmiş torunlardan mükellef ile birlikte oturanlar dahil) 18 yaşını veya tahsilde olup 25 yaşını doldurmamış evlatları, “Eş” tabiri ise, Medeni Kanun hükümlerine göre, evlilik birliği kurulmuş olan karı ve kocayı, ifade etmektedir. Bu nedenle, bu fıkra hükmünün uygulanması yönünden “çocuk” sayılmayanlara işlerin devredilmesi halinde, Gelir Vergisi Kanununun 47 ve 48. maddelerinde yer alan genel ve özel şartları taşıması kaydıyla basit usulde vergilendirilmeleri mümkün olacaktır. Bilgi edinilmesini, söz konusu fıkra hükmünün uygulanmasında yukarıda yer alan açıklamalara göre işlem yapılmasını rica ederim.
Bakan a.
|
| ÖZET: T.C. Maliye Bakanlığı Gelirler Genel Müdürlüğü tarafından 06.10.1999 tarihli yazıda, gerçek usulde vergilendirilen mükelleflerin işlerini çocuklarına devretmeleri durumunda, devralan kişinin mükellefiyetinin basit usulde olup olamayacağına dair değerlendirmeler yapılmıştır. Gelir Vergisi Kanunu’nun 46. maddesine göre, “çocuk” tanımı; mükellefle birlikte oturan veya bakılan evlatları kapsamakta olup, bu tanıma uymayanların iş devri durumunda basit usulde vergilendirilmesi mümkündür. Yazıda, bu konudaki uygulamaların belirtilen açıklamalara göre yapılması gerektiği vurgulanmıştır. |