Orman kadastrosunun kesinleşmesi ve orman niteliği taşıyan taşınmazların devlet mülkü olarak kabul edilmesi, özel mülkiyetin kazanılamayacağına dair hukuki değerlendirme yapılmıştır (Yargıtay)

  • Kamu Kurumları ve Şirketleri | Mevzuat ve Hukuk
onecikan-yargitay

ÖZET: Bu Yargıtay kararı, tapu iptali ve tescil davasında orman kadastrosu ile ilgili hukuki uyuşmazlığı ele almaktadır. Davacı, Tokat ili … ilçesinde bulunan 432 parsel sayılı taşınmazın orman sınırları içinde kaldığını ve bu nedenle Hazine adına tescil edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. İlk Derece Mahkemesi, bilirkişi raporuna dayanarak taşınmazın tamamının orman tahdit hattı içinde bulunduğunu belirlemiş ve davayı kabul etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurularını esastan reddederek, orman olan taşınmazlar üzerindeki mülkiyetin kısıtlayıcı şerh ve sınırlı ayni hakların terkininin gerektiğine hükmetmiştir. Temyiz aşamasında, davalı vekilleri bilirkişi raporunun nesnellikten uzak olduğunu ve eksik inceleme yapıldığını savunsa da, Yargıtay, temyiz dilekçesindeki itirazların kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığını belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararını onamıştır.

Sonuç olarak, orman kadastrosunun kesinleşmesi ve orman niteliği taşıyan taşınmazların devlet mülkü olarak kabul edilmesi, özel mülkiyetin kazanılamayacağına dair hukuki değerlendirme, kararın dayanağını oluşturmuştur.

8. Hukuk Dairesi         2022/7960 E.  ,  2024/6580 K.

    “İçtihat Metni”

    MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
    SAYISI : 2022/497 E., 2022/942 K.
    DAVA TARİHİ : 24.04.2017
    KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

    İLK DERECE MAHKEMESİ : … Asliye Hukuk Mahkemesi
    SAYISI : 2017/223 E., 2019/369 K.

    Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

    Kararın davalı … vekili, davalı … vekili ve davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

    Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili ve davalı … vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

    KARAR

    Davacı … İdaresi vekili dava dilekçesinde; Tokat ili … ilçesi … köyünde 119 nolu orman kadastro komisyonu tarafından 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) gereği orman kadastrosu ve 2/B uygulama çalışması yapıldığını, askı ilanına çıkartıldığını, süresinde itiraz edilmeyerek kesinleştiğini, dava konusu 432 parsel sayılı taşınmazın tarla vasfı ile Hazine adına kayıtlı olduğunu, ancak 119 nolu orman kadastro komisyonu tarafından yapılan çalışmada orman sınırları içinde kaldığının ve orman sayılan yerlerden olduğunun tespit edildiğini, hava fotoğrafları, amenajman ve memleket haritasında orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşıldığını, orman olarak sınırlandırılan tapulu tapusuz tüm taşınmazların devletin mülkü olduğunu ve orman kadastrosundan önce alınan tapuların hukuki geçerliliğinin olmadığını, orman niteliğini kaybetse dahi orman sınırları dışına çıkartılmadığı sürece bu yerlerin orman sayıldığını, zilyetlik ve zamanaşımı ile kazanılamayacaklarını ve özel mülkiyete konu olamayacaklarını belirterek, dava konusu 432 parsel sayılı taşınmazın orman tahdit hattı içerisinde kalan kısmının tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesinde yer alan bütün kısıtlamalara ilişkin şerhlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

    İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; uzman orman ve harita mühendisi bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın 18.12.2017-08.10.2018 tarihli bilirkişi raporlarında tamamının orman tahdit hattı içinde kaldığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tamamının davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesinde bulunan tüm şerhlerin kaldırılmasına karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine, davalı … ve davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.

    Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin dilekçesi ekinde orman olarak gösterilen çekişmeli taşınmazın tamamının hükme esas alınan bilirkişi raporunda kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığının anlaşıldığı, orman olan taşınmazlar üzerindeki mülkiyeti kısıtlayıcı her türlü şerh ve sınırlı ayni hakların terkininin gerektiği, buna göre davanın kabulüne karar verilmesinde usul yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

    Davalı … vekili; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun nesnellikten uzak olduğunu ve gerçeği yansıtmadığını, dava konusu taşınmazın yol ve emniyet sahası kapsamında kaldığını, bu nedenle davanın reddi gerektiğini, müvekkili kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

    Davalı Hazine vekili; bilirkişi raporları arasındaki taşınmazın vasfı ile ilgili çelişkiler giderilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucunda hüküm kurulduğunu, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

    Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekili ve davalı … vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

    SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

    Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

    Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 6001 sayılı …’nün Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun’un 12. maddesine göre; davalı …’nden harç alınmasına yer olmadığına,

    Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

    18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.