|
ÖZET: Bu Yargıtay kararı, mera sınırlandırmasının iptali ve orman vasfıyla tapuya tescil istemine ilişkindir. Davacı, 2015 yılında yapılan orman kadastro çalışmaları sonucunda belirlenen taşınmazların orman vasfında olduğunu ve mera olarak sınırlandırılmasının iptal edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. İlk Derece Mahkemesi, davanın kabulüne karar vermiş, ancak davalı Hazine vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi, kararın kaldırılmasına ve dosyanın geri gönderilmesine hükmetmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi, yapılan incelemeler sonucunda, dava konusu taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde kaldığını ve orman vasfıyla tescil edilmesinin mümkün olduğunu belirterek, davanın kabulüne karar vermiştir. Temyiz aşamasında ise, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlerin kararın bozulmasını gerektirmediği sonucuna varılmıştır. Sonuç olarak, Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararı onanmış ve harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiştir. |
8. Hukuk Dairesi 2023/1159 E. , 2024/7523 K.
“İçtihat Metni”
MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1938 E., 2022/2222 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/2 E., 2022/317 K.
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, kararın kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Kaldırma kararı sonrası İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Afyonkarahisar ili Merkez ilçesi … köyünde 2015 yılında yapılan orman kadastro çalışmaları sonucunda 327.133,75 m² yüzölçümlü, 222 ada 1 parsel sayılı taşınmaz Otyanağı Devlet Ormanı olarak, 24.965,45 m² yüzölçümlü 223 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ise Hisarcı Devlet Ormanı olarak tespit gördüğünü; askı ilan cetvelinin 06.10.2015 tarihinde askıya çıktığını, 06.11.2015 tarihinde yapılan çalışmanın kesinleştiğini, Devlet Ormanı olarak tespit gören taşınmazların bulunduğu alanın 3958 parsel numarası ile mera olarak sınırlandırıldığını, davaya konu taşınmazın orman vasfında olduğunu belirterek dava konusu 3958 parsel sayılı taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasının iptali ile özel sicildeki kaydının silinmesi ve orman kadastrosu çalışmaları sonunda devlet ormanı olarak sınırlandırılan bölümlerin devlet ormanı vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda 03.07.2020 tarih ve 2018/946 E. – 2020/195 K. sayılı karar ile davanın kabulüne karar verilmiş; kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 15.12.2020 tarih ve 2020/855 E. – 2020/875 K. Sayılı karar ile başvurunun kabulüne, kararın kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı sonrası İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taşınmazın ve komşu taşınmazların orman ya da öncesi orman olan yerlerden olmadığı gibi orman içi açıklık niteliğinde de olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; 4753 ve 5618 sayılı Kanunlar uyarınca 27.12.1971 tarihinde mera olarak tahsis edilen dava konusu 3958 parselin kesinleşen orman sınırları içinde kalması halinde tapusunun iptal edilerek orman vasfıyla tapuya tescil edilmesinin mümkün olduğu, 3958 parselin 222 ada 1 parsel ve 223 ada 1 parsel sayılı kesinleşmiş orman sınırlandırması içinde kaldığı, orman sınırlandırmasının 3402 sayılı yasanın 22/a mükerrerlik oluşturduğunun kabulü mümkün bulunmadığı, idari işlemle 222 ada 1 parsel ve 223 ada 1 parsel tapu kayıtlarının pasife alınması eldeki dava yönünden sonuç doğurmayacağı belirtilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, Afyonkarahisar ili Merkez ilçesi … köyü 3958 parselin mera, yaylak, kışlak özel sicilindeki kaydının 222 ada 1 ve 223 ada 1 parsel yönünden iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
Dava, mera sınırlandırmasının iptali ile tapuya kayıt ve tescil istemine ilişkindir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usûl ve Kanuna uygun olup davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,
Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,
3402 sayılı Kanun’un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
16.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.