onecikan-yargitay

ÖZET: Bu Yargıtay kararı, davacının 5510 sayılı Kanun’un 4/1-b maddesi kapsamındaki hizmetlerinin birleştirilmeden yaşlılık aylığına hak kazanıp kazanmadığına ilişkin bir hukuki uyuşmazlığı ele almaktadır. Davacı, Bağ-Kur hizmetlerinin dikkate alınmamasını talep etmiş ve bu talep üzerine ilk derece mahkemesi, davacının aylık bağlanmasına yetecek hizmet sürelerinin bulunduğuna karar vermiştir. Davalı Kurum ise, işlemlerinin hukuka uygun olduğunu savunarak karara itiraz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi, davalı Kurumun istinaf başvurusunu esastan reddederek, ilk derece mahkemesinin kararını onamıştır. Temyiz aşamasında ise, Yargıtay, tarafların iddia ve savunmalarını, dayandıkları belgeleri ve hukuki durumu değerlendirerek, verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğunu tespit etmiştir. Sonuç olarak, Yargıtay, temyiz istemini reddederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararını onamıştır. Bu durum, davacının yaşlılık aylığına hak kazanma koşullarının, ilgili mevzuat çerçevesinde değerlendirildiğini ve davalı Kurumun itirazlarının yerinde görülmediğini göstermektedir.

10. Hukuk Dairesi         2024/6102 E.  ,  2024/7190 K.

    “İçtihat Metni”

    MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
    SAYISI : 2022/1777 E., 2023/2807 K.
    KARAR : Esastan Ret
    İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi
    SAYISI : 2020/254 E., 2021/651 K.

    Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasında yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

    İlk Derece Mahkemesi kararının davalı Kurum vekilince istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

    Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davalı Kurum vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

    I. DAVA
    Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının Bağ-Kur hizmetlerinin nazara alınmamasını istediğini, Sıhhiye Sosyal Güvenlik Merkezine tahsis talebinde bulunduğunu, tahsis talebine 4/a ve 4/c hizmetleri aylık bağlanması için yeterli olduğundan 4/b hizmetlerini istemediğini, 4/b hizmetleri dikkate alınmadan aylık bağlanmasını talep ettiğine dair açıklama eklediğini, davacıya tüm sigorta günleri esas alınmak suretiyle 01.03.2020 tarihinden itibaren 4/1-a kapsamında aylık bağlandığını, 03.06.2020 tarihli dilekçe ile 4/1-b hizmetlerinin dikkate alınmamasını istediklerini Sıhhiye Sosyal Güvenlik Merkezine bildirdiklerini, 11.06.2020 tarihli yazı ile tüm hizmetlerin birleştirilerek aylık bağlanması gereğinin bildirildiğini, sigortalıların hizmet birleştirmeye zorlamayacaklarını belirterek, Kurum işleminin iptalini, dava konusu hizmetlerin tahsis işlemlerinde nazara alınmaması gerektiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

    II. CEVAP
    Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

    III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
    İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kabulüne, davacının 5510 sayılı Kanun’un 4/1 – a maddesi ve 4/1-c maddesi kapsamındaki hizmetlerinin toplamının davacıya aylık bağlanmasına yeterli olduğunun tespiti ile Bağ-kur hizmetlerinin birleştirilmesine yönelik aksine Kurum işleminin iptali ve Bağ-kur hizmetlerinin tahsis işlemlerinde nazara alınmaması gerektiğinin tespitine, karar verilmiştir.

    IV. İSTİNAF
    A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
    İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

    B.İstinaf Sebepleri
    Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinin mevzuata ve hukuka uygun olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın reddini istemiştir.

    C. Gerekçe ve Sonuç
    Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

    V. TEMYİZ
    A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
    Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

    B. Temyiz Sebepleri
    Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

    C. Gerekçe
    1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
    Uyuşmazlık, davacının 5510 sayılı Kanun’un 4/1-b maddesi kapsamındaki hizmetlerinin, 2829 sayılı Kanun’a göre birleştirilmeden, yaşlılık aylığına hak kazanıp kazanmadığının tespiti noktasında toplanmaktadır.

    2. İlgili Hukuk
    6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun’un Geçici 81 inci maddesi hükümleridir.

    3. Değerlendirme
    1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

    2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

    VI. KARAR
    Açıklanan sebeplerle;
    Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

    Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

    26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.