8. Daire  1989/1379 E.  1990/1339 K.

Temyiz İsteminde Bulunan: ……. Belediyesi EGO Genel Müdürlüğü

Karşı Taraf :……………

İstemin özeti : ……. Üniversitesi Hukuk Fakültesi öğrencisi davacının öğrenci pasosu almak için EGO Genel Müdürlüğü Otobüs Daire Başkanlığına yaptığı başvurunun, ” ……. Belediyesi EGO Otobüsleri ile Seyahat Edecek Öğrenciler İçin İndirimli Paso Yönetmeliği”nin 4. maddesinin 2 fıkrası uyarınca, 28 yaşından yukarı olan öğrencilere öğrenci pasosu verilmeyeceği gerekçesiyle reddedilmesi üzerine anılan yönetmeliğin 4. maddesinin 2. .fıkrasının iptali istemiyle açılan davada, adı geçen yönetmelik kuralının hiç bir yasal dayanağının bulunmadığı, her ne kadar bu kuralın getirilmesinde 28 yaşını geçen öğrencilerin, ücretli, maaşlı veya gündelikli olarak çalışmaları gerektiği varsayımına dayanıldığı anlaşılmakta ise de; aynı öğrenim kurumunda öğrenimini sürdüren ve çalışmayan öğrenciler arasında yaş dolayısıyla ayırım yapılması sonucunu doğurduğundan eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle ilgili yönetmelik kuralını iptal eden ……. 2. İdare Mahkemesinin 1.39.1989 gün ve E:1989/122, K:1989/1183 sayılı kararının; paso karşılığı uygulanan indirimin herhangi bir yasa kuralına dayanmadığı, Belediyenin öğrencilere tanıdığı bir olanak olduğu ve önemli ölçüde külfet yüklemesi nedeniyle belli bir yaş sının getirildiği öne sürülerek 2577 sayılı İdari Yargılama Yasasının 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istemidir.

Savunmanın Özeti : İstemin reddi gerektiği yolundadır. Danıştay Tetkik Hakimi : G.Ç.

Danıştay Savcısı B.A.”nın Düşüncesi: ……. Üniversitesi Hukuk Fakültesi öğrencisi olan davacının kendisine otobüs öğrencisi pasosu verilmesi talebin red sebebi gösterilen ……. Belediye EGO Otobüsleri ile Seyahat Edecek Öğrenciler İçin Tenzilatlı Paso Yönetmeliğinin 4 üncü maddesi 2 nci fıkrasının “Öğrenci Pasosu 28 yaşından yukarı olan öğrencilere verilmez” hükmünün iptali talebiyle açılan dava üzerine; yönetmelikteki bu hükmün hiçbir kanun maddesine dayanmadığı ve Anayasanın 10 uncu maddesindeki eşitlik ilkesine aykırı bulunduğu gerekçesiyle yönetmeliğin 28 yaşından yukarı öğrencilere otobüs pasosu verilmeyeceği hükmünü iptal eden ……. 2 nci İdare Mahkemesi kararı; kanun ve usul hükümlerine uygun bulunmaktadır.

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun 49 uncu maddesinin l nci fıkrasında belirtilen sebeplerden hiçbirisine uymayıp idare mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki sebepler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir.

Açıklanan sebeplerle temyiz talebinin reddiyle ……. 2 nci İdare Mahkemesi kararının tasdiki gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü.

İdare ve Vergi Mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında yazılı nedenlerin bulunmasına bağlıdır.

……. 2. İdare Mahkemesince verilen karamı dayandığı gerekçe usul ve yasaya uygun olup, bozulmasını gerektiren başka bir neden de bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile anılan kararın onanmasına 19.11.1990 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

AZLIK OYU

Belediyeler tarafından öğrencilere uygulanan paso indirimlerinin yasal bir dayanağı bulunmamaktadır. Bu indirim belediyelerin öğrencilere tanıdığı bir olanaktır.

Bu nedenle belediyeler, bu olanağın kullanılma şekli ve sınırını serbestçe belirleyebilme yetkisine sahiptir.

Anılan yönetmeliğin iptali istenen 4. maddesinin 2. fıkrasının “28 yaşından yukarı olan öğrencilere öğrenci pasosu verilmez” şeklindeki kuralında yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle ……. 2. İdare Mahkemesinin kararının bozulması gerektiği oyuyla çoğunluk kararına katılmıyoruz.


ÖZET: EGO Genel Müdürlüğü tarafından, 28 yaşından büyük öğrencilere öğrenci pasosu verilmemesi yönündeki düzenleme, Anayasa’nın eşitlik ilkesine aykırı bulunarak iptal edilmiştir. İlgili mahkeme, bu kuralın yasal bir dayanağı olmadığını ve yaşa dayalı ayrımcılığın hukuka aykırı olduğunu belirlemiştir. Temyiz başvurusu ise, idare mahkemesinin kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir. Çoğunluk görüşüne karşı azınlık oyunda, belediyelerin öğrencilere sağladığı indirimlerin yasal bir dayanağı olmadığı ve belirleme yetkisine sahip olduğu ifade edilmiştir.