| 9. Daire 1999/681 E. 2000/160 K. |
|
Temyiz İsteminde Bulunan : … Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf : … Büyükşehir Belediye Başkanlığı Vekili : Av. … İstemin Özeti : Sahip olduğu gayrimenkuller üzerinde bulunan reklam panolarını kiraya vermek suretiyle kira geliri elde ettiği halde katma değer vergisi beyannamelerini vermeyen yükümlü belediye adına tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen ağır kusur ve usulsüzlük cezalarının terkini istemiyle açılan davayı: uyuşmazlığın, büyükşehir belediyesinin maliki olduğu reklam panolarını kiraya verme işleminin, ticari işletme niteliğinde bir faaliyet olup olmadığına ilişkin bulunduğu, 5422 sayılı Kurumlar Vergisinin 1/c, 4. ve Türk Ticaret Kanununun 11. madde hükümlerine göre belediyeye alt veya tabi bir iktisadi kamu müessesesinin varlığından sözedebilmek için ortada bizzat belediye tarafından işletilen ticari, sınai veya zirai bir işletmenin mevcut olmasının şart olduğu, belediyeye alt panoların kiraya verilmesi işleminin, kendi başına ticari işletme niteliğinde bir faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği, bu nedenle söz konusu reklam panolarının kiraya verilmesi işleminin katma değer vergisine tabi tutulmasında isabet görülmediği gerekçesiyle kabul ederek cezalı tarhiyatı terkin eden Bursa Vergi Mahkemesinin 26.10.1998 tarih ve 1998/974 sayılı kararının; belediyelerin 1580 sayılı Kanunda yer alan görevleri dışında kalan ilan ve reklam işlerini içeren faaliyetleri, ticari bir organizasyon kapsamında bulunduğundan katma değer vergisine tabi olduğu ve yapılan tarhiyatın onaması gerektiği ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti : Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. Savcı Cavit Zeybek”in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar. 2577 sayılı idari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi Buket Oral”ın Düşüncesi : ileri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun vergi mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü: Temyiz edilen Bursa Vergi Mahkemesinin 26.10.1998 tarih ve 1998/974 sayılı kararında. 2577 sayılı idari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisinin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine, anılan mahkeme kararının onanmasına 26.1.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. |
| ÖZET: 9. Daire, 1999/681 E. ve 2000/160 K. numaralı temyiz isteminde, belediyenin sahip olduğu reklam panolarının kiraya verilmesinin ticari işletme niteliğinde olmadığı gerekçesiyle, katma değer vergisi ve cezalarının terkini talep eden davayı kabul eden Bursa Vergi Mahkemesi kararını incelemiştir. Temyiz dilekçesinde, belediyelerin ilan ve reklam faaliyetlerinin ticari organizasyon kapsamında olduğu ve tarhiyatın onanması gerektiği savunulmuştur. Danıştay, temyiz isteminin reddine ve vergi mahkemesi kararının onanmasına karar vermiştir. |