8. Daire  1988/1086 E. 1990/114 K.

Temyiz İsteminde Bulunan : …………… Belediye Başkanlığı

Karşı Taraf : ………

İstemin Özeti : Maden arama izninin Belediye”ye ait mer”a ya isabet ettiği gerekçesiyle bu alanda çalışma yapılmasının mer”a niteliğini bozacağı için çalışmasına izin verilmemesine ilişkin işlemin iptali isteğiyle açılan davada; adli yargı yerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonunda düzenlenen rapora göre izin konusu yerin belediyenin imar planı ve komşu alanı dışında kaldığının saptandığı ve izin veren makamca iznin geri alınması veya çalışmanın durdurulması gerekirken bu konuda yetkisiz makam olan belediyece uygulanan işlemde isabet bulunmadığı gerekçesiyle iptaline ilişkin Sakarya İdare Mahkemesinin 26.5.1988 gün ve 293 sayılı kararının; bu yerin mer”a olduğu ve üzerinde yapılan maden arama çalışmalarının da meraya zararlı olacağı için uygulanan işlemin yerinde olduğu, ayrıca bu alanın yeni Belediye Meclisi kararı ile de belediye komşu alanına alındığı öne sürülerek 2577 sayılı yasanın 49. maddesine göre bozulması isteğidir.

Savunmanın Özeti: İstemin reddi yolundadır.

Danıştay Tetkik Hakimi : Murat Doğan

Danıştay Savcısı Belma Kösebalaban”ın Düşüncesi : Maden ruhsatı ile belediyenin mer”a niteliğindeki taşınmazlarından toprak aldığı gerekçesi ile davacı faaliyetinin durdurulmasına ilişkin işlemi yetki yönünden iptal eden Sakarya idari Mahkemesi kararının, davacının maden arama çalışmasının durdurulamadığı, toprak çıkarma ve satma işleminin durdurulduğu, bu kez, Belediye Meclisince adı geçen alanın Belediye mücavir alan içerisine alındığı ileri sürülerek temyizen incelenmesi istemidir.

Temyiz dilekçesinde öner sürülen hususlar, 2577 sayılı idari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp idare mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenlerde karşısında, anılar kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir.

Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle idare mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü: 3213 sayılı Maden Yasasının 7. maddesinde, Belediye imar ve komşu alanları içinde izin işlemlerinin belediyeden izin alınarak yapılacağı, ve sonradan belediye imar sınırı için alınan alanların bu kural dışında kalacağı belirtilmiştir.

Bu duruma göre belediyenin mer”ası olan alanda Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığından izin alınarak yapılan maden arama ve işletme çalışmalarının durdurulabilmesi için ilgili belediyenin anılan madde kuralı uyarınca bakanlığa başvuruda bulunması ve iznin durdurulması yada kaldırılmasını bu yolla sağlaması gerekirken doğrudan maden alanına karışması ve işlem yapması yasaya uygun bulunmadığından ve ileri sürülen başkaca nedenlerde Sakarya İdare Mahkemesince verilen 26.5.1988 gün ve 293 sayılı kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz isteminin reddine ve mahkeme kararının onanmasına 26.1.1990 gününde oybirliğiyle karar verildi.


ÖZET: 8. Daire, 1988/1086 E. ve 1990/114 K. numaralı davada, maden arama izninin belediyeye ait mer’a alanında yapılmasının bu alanın niteliğini bozacağı gerekçesiyle, Sakarya İdare Mahkemesi’nin iptal kararının temyizini değerlendirmiştir. Danıştay, maden arama çalışmalarının durdurulması için ilgili belediyenin Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı’na başvurması gerektiğini belirterek, belediyenin doğrudan müdahalesinin yasaya aykırı olduğunu ifade etmiştir. Sonuç olarak, temyiz isteminin reddine ve mahkeme kararının onanmasına oybirliğiyle karar verilmiştir.