Belediyenin özel mülkü niteliğindeki taşınmazın işgalinde işgal harcı alınması (Danıştay)

Temyiz İsteminde Bulunan: ……………………………

Karşı Taraf : ……. Belediye Başkanlığı

İstemin Özeti : ……. Caddesi No: 42 adresinde bulunan taşınmazın karşısındaki 1500 m² lik arsanın, yıkım malzemelerinin satışı nedeniyle işgal edildiğinin yoklama fişiyle tespit edilmesi üzerine 1989 yılı için yükümlü adına salınan kusur cezalı işgal harcının kaldırılması istemiyle açılan davayı; uyuşmazlığın kamuya ait yerin işgal edilip edilmediğine ilişkin bulunduğu, söz konusu olayda anılan yerin davacı tarafından işgal edilerek ticari işyeri olarak kullanıldığının açık olduğu, ……. çevresinde yapılan istimlak ve yıkımların umuma ait park ve meydan yapılmak amacı ile gerçekleştirildiği, davacının işgal ettiği yerin de bu durumda olan umumun yararlanmasına açılmış bir alan olarak kabulünün gerektiği gerekçesiyle reddeden ……. 6. Vergi Mahkemesinin 30.1.1990 gün ve 1990/122 sayılı kararının; işgal konusu arsa kamulaştırma suretiyle belediyenin özel mülküne geçmiş olsa bile 52. madde de sayılan yol, meydan, pazar, iskele, köprü gibi umuma ait yerlerden olmadığı, dolayısıyla 52. maddenin aradığı koşulların yerine gelmediği öne sürülerek bozulması istemidir.

Savunmanın Özeti : Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz iddiaların reddi gerektiği yolundadır.

Savcı S.G.”nin Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir.

Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle Vergi Mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren, Danıştay Dokuzuncu Dairesince Savcının ve Tetkik Hakimi B.O.”nın yazılı ve sözlü görüş ve düşünceleri alındıktan sonra işin gereği görüşüldü:

Dosyanın incelenmesinden, belediye tarafından kamulaştırılarak yıkımı yapılan ……. çevresindeki binalardan çıkan hurda malzemeleri ihale yoluyla satın alan yükümlünün, bu malzemeleri daha önce yıkım yapılan ve temizlenen arsaya koyarak buradan tahliyesini yaptığı, davalı idare tarafından tanzim edilen yoklama fişine dayanılarak söz konusu arsanın işgal edildiğinden bahisle yükümlü adına kusur cezalı işgaliyle harcı tarhiyatı yapıldığı, bu tarhiyatın yükümlüce dava konusu edildiği anlaşılmıştır.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu”nun 52/2. maddesinde; yol, meydan, pazar, iskele, köprü gibi umuma ait yerlerden bir kısmının herhangi bir maksat için işgalinin işgal harcına tabi olduğu, 55. maddesinde de harcın matrahının işgal edilen yerlerin metrekare olarak alanı olduğu, 56/1. maddesinde 52. maddenin 1. ve 2. bentlerinde yazılı işgallerde beher metrekare için günde en az 50, en çok 250 TL alınacağı, 96/B maddesinde de; yukarıda sayılanlar dışındaki vergi ve harçların maktu tarifelerinin bu Kanunda belirtilen en alt ve en üst sınırları aşmamak şartıyla mahallin çeşitli semtleri arasındaki sosyal ve ekonomik farklılıklar göz önünde tutularak belediye meclislerince tespit olunacağı hükme bağlanmıştır.

Söz konusu olayda, ……. çevresinde yapılan istimlak ve yıkımlar umuma ait park ve meydan yapılmak amacı ile gerçekleştirilmiş ise de, işgal konusu sahanın belediyenin özel mülkünde bir arsa olduğu yoklama fişi ile saptanmış bulunduğundan, işgal edilen yerin henüz, fiilen 52. maddede sayılan yol, meydan, pazar, iskele, köprü gibi umuma ait yerlerden olduğunun kabulüne olanak bulunmamaktadır. Bu durumda anılan yerin işgalinden dolayı yükümlüden işgaliye harcı istenmesinde yasal isabet görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, ……. 6. Vergi Mahkemesinin 30.1.1990 gün ve 1990/122 sayılı kararının bozulmasına, dosyanın anılan mahkemeye gönderilmesine 20.12.1990 gününde oybirliği ile karar verildi.