Belediyenin verdiği yapı iznine istinaden yürütülen kazı çalışmalarının çevre binalara zarar verdiği iddiasıyla tazminat talebinde bulunulması (Yargıtay)

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
İLK DERECE
MAHKEMESİ : Artvin Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı … vekili Avukat … tarafından, davalı … Belediye Başkanlığı aleyhine 24/07/2018 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle dava şartı noksanlığından davanın reddine dair verilen 06/09/2018 günlü karara karşı davalı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 27/09/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle dava şartı noksanlığından istemin usulden reddine karar verilmiş; hükme karşı; davalı vekilinin istinaf yoluna başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalı Belediye Başkanlığı tarafından dava konusu taşınmaza komşu ve taşınmazı stabil tutan doğal topografik topuk kısmı ve bölgede topuk vazifesi gören 231 ada 53 parsel hakkında inşaat ve imar izni verilmesi nedeniyle yapılan kazı çalışmaları sırasında taşınmaz zemininde ve taşınmaz üzerinde bulunan üç katlı konutunda hasar meydana geldiğini belirterek uğranılan zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.
Mahkemece; yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle dava şartı naoksanlığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.
Hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce; davalının istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiş; davalının ilk derece mahkemesince vekalet ücreti verilmemesine ilişkin istinaf sebepleri ise davanın 19/07/2018 tarihinde açıldığı, 24/07/2018 tarihinde davalı belediye başkanlığı yönünden dosya tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedildiği ve dosya üzerinden 06/09/2018 tarihinde karar verildiği, belirtilen süre içerisinde davalı tarafından dosyaya cevap dilekçesi verilmediği gibi vekaletname de sunulmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.
Dosya içeriğinden; davacı tarafından davalı … Belediye Başkanlığı ile dava dışı şirketler aleyhine mahkemenin 2018/690 esas sayılı dosyasında dava konusu zararın giderilmesi istemiyle dava açıldığı, mahkemece davalı Belediye Başkanlığı yönünden 6100 ./..
-2-

sayılı HMK’nın 114/1-b maddesi gereğince yargı yolu bakımından dava şartı eksikliği görüldüğü gerekçesiyle tefrik kararı verilerek ayrı bir esasa kaydedildiği ve eldeki dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu yargı yolu nedeniyle davanın usulden reddine karar verildiği, her ne kadar davalı tarafça vekaletname ve cevap dilekçesi verilmediği gerekçesiyle vekalet ücreti takdir edilmemiş ise de davalı vekili tarafından tensip ara kararı ile tefrik kararının verildiği 24/07/2018 tarihinden sonra fakat kararın verildiği 06/09/2018 tarihinden önce 10/08/2018 tarihinde dosyaya vekaletname ve cevap dilekçesi sunulduğu anlaşılmaktadır.
Şu durumda; davada kendisini vekil ile temsil ettirmiş olan davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yukarıda anılan gerekçe ile lehine vekalet ücreti verilmemiş olması doğru değildir. Açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/01/2020 gününde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.