Durdurulmasından sonra ekleme yapılan ruhsatsız yapıyla ilgili uygulanan cezaya ilişkin (Danıştay)

Temyiz isteminde Bulunan : ………………….

Vekili : Av. ……….

Karşı Taraf : Ünye Belediye Muhasipliği

İstemin Özeti : Ruhsatsız yapının durdurmadan sonra eklenen bölümlerinin maliyet bedeli kadar para cezası alınmasına ilişkin belediye encümeni kararı ile anılan karara dayanılarak düzenlenip tebliğ olunan ödeme emrinin iptali dileğiyle açılan davanın reddi yolunda Ordu Vergi Mahkemesince verilen 6.3.1986 günlü E: 1985/381, K: 1986/89 sayılı kararın usul ve yasaya aykırı olduğu öne sürülerek bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir.

Danıştay Savcısı Yurdanur Şendir”in Düşüncesi : Davacı, ruhsatsız yapısına, durdurma emrinden sonra yaptığı ilavelerin, maliyet bedeli kadar para cezası alınmasına ilişkin Belediye Encümeni kararı ile,”bu karara dayanılarak düzenlenen ödeme emrinin iptali dileğiyle açılan davanın reddi yolundaki Ordu Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını istemektedir.

Para cezasına ilişkin Belediye Encümeni kararının iptali istemiyle açılan davanın incelenmesi ve karar bağlanması, Vergi Mahkemesinin görevi dışında bulunduğundan ve bu dava ile, bu karara dayanılarak düzenlenen ödeme emrine yönelik dava arasında bağlantı bulunması sebebiyle, dosyanın görevli ve yetkili İdare Mahkemesine gönderilmeksizin karara bağlanmasına ilişkin Vergi Mahkemesi kararında isabet görülmediğinden bozulması gerektiği düşünülmüştür.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince Tetkik Hakimi Alaattin Öğüş”ün açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra temyiz isteminin süresinde olduğu görülerek işin gereği düşünüldü :

Dava, ruhsatsız yapının durdurmadan sonra eklenen bölümlerin maliyet bedeli kadar 2.783.025 lira para cezası verilmesine ilişkin belediye encümeni kararı ile anılan karara dayanılarak düzenlenip tebliğ edilen ödeme emrinin iptali dileğiyle açılmış, Vergi Mahkemesince ruhsatsız yapının 6785 sayılı imar kanununun 19. ve 20. maddeleri uyarınca durdurularak mühürlendiği ve durdurmadan sonra devam eden kısımlarının yöntemine uygun olarak saptandığı, bu durumda para cezası verilmesine ilişkin belediye encümeni kararı da dava konusu yapılmayarak kesinleşmesi nedeniyle davacı adına tanzim edilen ödeme emrinin de yerinde olduğu gerekçesiyle reddedilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkındaki Kanunun, Vergi Mahkemelerinin görevlerini tanımlayan 6. maddesinde; Genel bütçeye, İl Özel İdareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlarla benzeri mali yükümler ve bunlara ilişkin zam ve cezalar ile tarife uyuşmazlıkları ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların Vergi Mahkemelerince çözümleneceği kuralı yer almıştır.

Belirtilen yasa hükmüne göre, olay tarihinde yürürlükte olan 6785 sayılı İmar Kanununun 20. maddesi uyarınca para cezası verilmesine ilişkin belediye encümeni kararlarına karşı açılan davaların incelenerek karara bağlanması görevi idare mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Olayda ise, davanın konusunu gerek para cezası verilmesine ilişkin belediye encümeni kararı, gerekse anılan karara dayanılarak düzenlenip tebliğ edilen ödeme emrinin oluşturduğu dava dilekçesinde açıkça belirtilmiştir.

Her ne kadar vergi mahkemesince işin esası tartışıldıktan sonra belediye encümeni kararının dava konusu yapılmayarak kesinleştiğinden bahisle ödeme emrinin de yerinde olduğu sonucuna ulaşılmışsa da, yukarıda değinildiği gibi belediye encümeni kararına karşı dava açılmış olmasının yanısıra, dava konusu belediye encümeni kararının davacıya 10.10.1985 gününde tebliğ edilip davanın ise 28.11.1985 tarihinde açılmış olması karşısında 60 günlük yasal dava açma süresinin aşımından da söz etme olanağı yoktur.

Diğer taraftan, dava konusu ödeme emrine karşı açılan davanın, anılan ödeme emrinin içerdiği kamu alacağının dayanağını oluşturan belediye encümeni kararının iptali dileğiyle açılan davanın sonucuna bağlı olduğu açıkça ortadadır.

Bu durumda, para cezasına ilişkin belediye encümeni kararının iptali istemiyle açılan davanın görümü ve çözümü vergi mahkemesinin görevi dışında bulunduğundan sözü edilen encümen kararına ve bu karara dayanılarak düzenlenip tebliğ edilen ödeme emrine yönelik davaların aralarında bağlantı bulunması nedeniyle görevli ve yetkili İdare Mahkemesine gönderilmeksizin görev dışında verilen vergi mahkemesi kararında usul ve yasaya uyarlık görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, temyize konu Ordu Vergi Mahkemesinin 6.3.1986 günlü, E: 1985/381, K: 1986/89 sayılı kararının BOZULMASINA; 3000. lira temyiz harcının temyiz isteminde bulunana iadesine, dosyanın adı geçen mahkemeye gönderilmesine 22.10.1986 gününde oybirliğiyle karar verildi.