ÖZET: Başvuru, Etimesgut Belediyesi’ne yönelik emlak vergisi muafiyeti talebini içermektedir. Başvuran, Eryaman Mahallesi’nde tek bir konuta sahip olduğunu, %95 engelli ve emekli olduğunu belirterek, Muş İli’nde kayıtlı olan taşınmazlarının kendisine ait olmadığını iddia etmiştir. Bu nedenle, kendisine tahakkuk ettirilen emlak vergisinin iptal edilmesini istemiştir.

Etimesgut Belediye Başkanlığı, başvuranın Türkiye genelinde birden fazla meskeni bulunduğunu ve bu durumun Tapu Kadastro kayıtlarıyla belgelendiğini ifade etmiştir. İlgili mevzuata göre, yalnızca tek meskene sahip olanların emlak vergisi muafiyetinden yararlanabileceği belirtilmiştir. Başvurunun incelenmesi sonucunda, başvuranın Muş İli’nde kayıtlı taşınmazlarının varlığı nedeniyle muafiyet talebinin reddedilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Kamu Denetçiliği Kurumu, başvuranın iddiaları ile idarenin açıklamalarını değerlendirerek, başvurunun reddine karar vermiştir. Bu karar, başvuran ve Etimesgut Belediyesi’ne tebliğ edilmiştir. Başvuranın, kararın tebliğinden itibaren dava açma hakkı bulunmaktadır.

T.C. TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ KAMU DENETÇİLİĞİ KURUMU

(OMBUDSMANLIK)

SAYI : 2023/13170-S.23.20822

BAŞVURU NO : 2023/8642

KARAR TARİHİ : 17/10/2023

RET KARARI

BAŞVURUYA KONU İDARE : ETİMESGUT BELEDİYE BAŞKANLIĞI

Emlak Vergisi muafiyeti talebi hakkındadır.

BAŞVURUNUN KONUSU :

BAŞVURU TARİHİ : 16/06/2023

I. BAŞVURANIN İDDİA VE TALEPLERİ

1. Kurumumuza yapılan başvuruda başvuran, dilekçesinde kayıtlı olan hususlarda özetle; Eryaman

Mahallesi 2. Meşrutiyet Caddesi Sitesi – Blok No: Etimesgut/Ankara adresinde bulunan tek bir konuta sahip olduğunu ve bu konutta ikamet ettiğini, emekli ve % 95 oranında engelli olduğunu, Muş İli Kültür Mahallesi ada parselde üzerine kayıtlı olarak görünen ama gerçekte anılan ada parselde sahibi olduğu herhangi bir kâgir ev bulunmadığını iddia ve ifade ederek Muş Belediyesi tarafından Muş İli ada parselde tarafına ait olan herhangi bir kâgir evin bulunmadığının tespitinin yapılarak Etimesgut Belediyesi tarafından tarafına tahakkuk ettirilmiş olan emlak vergisinin terkin edilmesini ve emlak vergisi muafiyetinden faydalanmayı talep etmiştir.

II. İDARENİN BAŞVURUYA İLİŞKİN AÇIKLAMALARI

2. Kurumumuzca, verilecek karara esas olmak üzere 6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu hükümleri uyarınca inceleme ve araştırma gerçekleştirilmiştir.

6328 sayılı Kanun’un “Bilgi ve belge istenmesi” başlıklı 18’inci maddesi hükmü uyarınca, 16.06.2023

tarihli başvuru üzerine 23.06.2023 tarihli ve – – sayılı bilgi belge talebinde bulunulmuştur.

Etimesgut Belediye Başkanlığı’nın 24.07.2023 tarih ve – – sayılı cevabi yazısı

Kurumumuza ulaşmıştır.

2.1. Etimesgut Belediye Başkanlığı’nın cevabi yazısında özetle; “İlgi yazınıza konu olan kimlik numaralı ‘nın Türkiye genelinde tek meskeni olduğunu ve emeklilere uygulanan

Belediyemiz sınırlarındaki taşınmazı için Emlak Vergisi muafiyetinden yararlanmak istediğini talep etmiştir.

Ancak; Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü kayıtlarında Mükellefimiz nın Muş İli Merkez

İlçesi Kültür Mahallesi Murat Paşa Cad. Ada Parselde 2 adet 9 katlı blok ve 3 adet kâgir ev kaydına rastlanılmış olup Web Tapu ve görüntülü 2 adet Blok meskenlerinin olduğu belirlenmiştir.

Bu itibarla mükellefimizin Türkiye genelinde 1 adetten fazla meskeni olduğundan 1319 Sayılı

Emlak Vergisi Kanununun 8.nci maddesinde belirtilen tek mesken şartını taşımadığından Emlak Vergisi muafiyeti uygulanamamıştır.”

açıklamaları yapılmış ve yazı ekinde belgeler gönderilmiştir.

03.08.2023 tarihinde de ek belge olarak web tapu belgesi ve ada parsel görüntüsü mail yoluyla

Kurumumuza iletilmiştir.

III. İLGİLİ MEVZUAT

3. 18/10/1982 tarih ve 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın, “Dilekçe, bilgi edinme ve kamu denetçisine başvurma hakkı” başlıklı 74 üncü maddesinde;

“… Herkes, bilgi edinme ve kamu denetçisine başvurma hakkına sahiptir. Türkiye Büyük Millet Meclisi

Başkanlığına bağlı olarak kurulan Kamu Denetçiliği Kurumu idarenin işleyişiyle ilgili şikâyetleri inceler.

… ” ,

4. 6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu’nun;

4.1. “Kurumun görevi” başlıklı 5’inci maddesinin birinci fıkrasında; “Kurum, idarenin işleyişi ile ilgili şikâyet üzerine, idarenin her türlü eylem ve işlemleri ile tutum ve davranışlarını; insan haklarına dayalı adalet anlayışı içinde, hukuka ve hakkaniyete uygunluk yönlerinden incelemek, araştırmak ve idareye önerilerde bulunmakla görevlidir”,

4.2. “İnceleme ve araştırma” başlıklı 20’nci maddesinin birinci fıkrasında; “(1) Kurum, inceleme ve araştırmasını başvuru tarihinden itibaren en geç altı ay içinde sonuçlandırır”,

5. 11/08/1970 tarihli ve 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun;

5.1. “Mevzu” başlıklı 1 inci maddesinde; “Türkiye sınırları içinde bulunan binalar bu kanun hükümlerine göre Bina Vergisine tabidir.”,

5.2. “Mükellef” başlıklı 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında; “Bina Vergisini, binanın maliki, varsa intifa hakkı sahibi, her ikisi de yoksa binaya malik gibi tasarruf edenler öder.”,

5.3. “Nispet” başlıklı 8 inci maddesinin ikinci fıkrasında; “(Değişik ikinci fıkra: 30/7/2003-4962/15 mad.) Cumhurbaşkanı, kendisine bakmakla mükellef kimsesi olup on sekiz yaşını doldurmamış olanlar hariç olmak üzere hiçbir geliri olmadığını belgeleyenlerin, gelirleri münhasıran kanunla kurulan sosyal güvenlik kurumlarından aldıkları aylıktan ibaret bulunanların, gazilerin, engellilerin, şehitlerin dul ve yetimlerinin Türkiye sınırları içinde brüt 200 m²’yi geçmeyen tek meskeni olması (intifa hakkına sahip

olunması hali dâhil) halinde, bu meskenlerine ait vergi oranlarını sıfıra kadar indirmeye yetkilidir. Bu hüküm, yukarıda belirtilenlerin tek meskene hisse ile sahip olmaları halinde hisselerine ait kısım hakkında da uygulanır. Muayyen zamanda dinlenme amacıyla kullanılan meskenler hakkında bu hüküm uygulanmaz.

Geliri olmadığını belgelemenin usul ve esaslarını belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.”,

5.4. “Mükellefiyetin başlaması ve bitmesi” başlıklı 9 uncu maddesinde; “Değişik: 17/7/1972 – 1610/5 mad.) (Değişik birinci fıkra: 3/4/2002-4751/2 mad.) Bina vergisi mükellefiyeti;

a) 33 üncü maddenin (1) ilâ (7) numaralı fıkralarında yazılı vergi değerini tadil eden sebeplerin doğması halinde bu değişikliklerin vuku bulduğu, aynı maddenin (8) numaralı fıkrasında yazılı halde ise bu duruma bağlı olarak takdir işleminin yapıldığı tarihi,

b) Dört yılda bir yapılan takdir işlemlerinde takdir işleminin yapıldığı tarihi,

c) Muafiyetin sukut ettiği tarihi,

Takip eden bütçe yılından itibaren başlar.

Yanan, yıkılan, tamamen kullanılmaz hale gelen veya vergiye tabi iken muaflık şartlarını kazanan binalardan dolayı mükellefiyet, bu olayların vuku bulduğu tarihi takip eden taksitten itibaren sona erer. …”,

5.5. “Verginin tarh ve tahakkuku” başlıklı 11 inci maddesinde; “ (Değişik: 3/4/2002-4751/2 mad.)

Bina vergisi, ilgili belediye tarafından;

a) Dört yılda bir defa olmak üzere takdir işlemlerinin yapıldığı yılı takip eden bütçe yılının Ocak ve Şubat aylarında,

(…)

29’uncu maddeye göre hesaplanan vergi değeri esas alınarak yıllık olarak tarh olunur. Bildirim posta ile gönderilmiş ise vergi, bildirim verme süresinin son gününü takip eden yedi gün içinde tarh olunur. Bu suretle tarh olunan vergiler, tarh edilen tarihte tahakkuk etmiş sayılır ve mükellefe bir yazı ile bildirilir.

Yapılan tarh ve tahakkuku takip eden yıllarda, 29’uncu maddeye göre tespit edilen vergi değeri üzerinden hesaplanan bina vergisi, her bütçe yılının başından itibaren o yıl için tahakkuk etmiş sayılır. …”,

6. 29/12/2006 tarihli ve 26391 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2006/11450 sayılı Bakanlar Kurulu

Kararında; “1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun 8’inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğince kendisine bakmakla mükellef kimsesi olup on sekiz yaşını doldurmamış olanlar hariç olmak üzere hiçbir geliri olmadığını belgeleyenlerin, gelirleri münhasıran kanunla kurulan sosyal güvenlik kurumlarından aldıkları aylıktan ibaret bulunanların, gazilerin, özürlülerin, şehitlerin dul ve yetimlerinin Türkiye sınırları 2 içinde brüt 200 m ’yi geçmeyen tek meskene sahip olmaları halinde (intifa hakkına sahip olunması hali dâhil), söz konusu meskene ait bina vergisi oranı, 2007 ve müteakip yıllar için sıfıra indirilmiştir.”,

7. 31/12/2003 tarih ve 25333 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 38 Seri No.lu Emlak Vergisi Kanunu

Genel Tebliğinin;

7.1. “1. İndirimli Bina Vergisi Oranından Yararlanacak Mükellefler” başlığı altında; “Bakanlar 2

Kurulunca belirlenecek indirimli vergi oranından, Türkiye’de brüt yüzölçümü 200 m yi geçmeyen tek meskeni olan veya tek meskenin intifa hakkına sahip bulunan; – Kendisine bakmakla mükellef kimsesi olup

18 yaşını doldurmamış olanlar hariç olmak üzere hiçbir geliri olmadığını belgeleyenler, – Gelirleri

münhasıran kanunla kurulan sosyal güvenlik kurumlarından aldıkları emekli, dul, yetim, ölüm ve malûliyet aylığından ibaret bulunanlar, … yararlanacaklardır.”, 7.2. “3. İndirimli Vergi Oranının Uygulanması İle İlgili Diğer Hususlar” başlığı altında;

“a) İndirimli vergi oranının uygulanması için meskende bizzat oturma şartı aranmamaktadır. Bu nedenle, sahip olduğu tek meskeni kiraya verip, kirada oturanlar da diğer şartları taşımaları kaydıyla indirimli vergi oranından faydalanabileceklerdir.

b) 200m2’yi geçmeyen tek meskene hisse ile sahip olunması halinde indirimli vergi oranı, meskenin vergi değerinin hisseye isabet eden kısmına uygulanacaktır.

c) Birden fazla meskeni olanların veya birden fazla meskende hisseye sahip olanların meskenlerine indirimli vergi oranı uygulanmayacaktır.

d) Muayyen zamanlarda dinlenme amacıyla kullanılan meskenler için söz konusu indirimli vergi oranının uygulanması mümkün değildir.

e) Sosyal güvenlik kurumlarından emekli, dul, yetim, ölüm ve malûliyet aylığı alanların, bu aylıkları dışında başka gelirlerinin bulunması halinde, bunların meskenine indirimli vergi oranı uygulanmayacaktır.

Mükelleflerin gelir getirmeyen işyeri, arsa ve araziye sahip olmaları, indirimli vergi oranından yararlanmalarına engel teşkil etmemektedir.

f) İndirimli vergi oranından yararlanan mükelleflerin, bu orandan yararlanma ile ilgili şartlardan herhangi birini kaybetmeleri halinde, bu durumu mükellefiyetlerinin bulunduğu belediyeye bildirmeleri gerekmektedir.”,

8. 44 Seri No.lu Emlak Vergisi Kanunu Genel Tebliğinin,

8.1. “I-Hiçbir Geliri Olmayan Mükelleflerin İndirimli Bina Vergisi Oranından Faydalanmak İçin

Taahhüt Belgesi Vermelerinin Yeterli Olması” başlıklı bölümünde;

“… Anılan hükmün verdiği yetkiye istinaden çıkarılan 38 Seri No’lu Emlak Vergisi Kanunu Genel

Tebliğinde, Türkiye sınırları içinde brüt 200 m²’yi geçmeyen tek mesken sahibi olup hiçbir geliri bulunmayanların indirimli bina vergisi oranından yararlanmaları için ikametgâhlarının bulunduğu yer vergi dairesinden gelir vergisi mükellefi olmadıklarına ve T.C. Emekli Sandığı, Bağ-Kur ve Sosyal

Sigortalar Kurumu Genel Müdürlüklerinin ilgili birimlerinden aktif sigortalı bulunmadıklarına dair belge alarak ilgili belediyeye vermeleri gerektiği bildirilmiştir. … Ancak, Bakanlığımıza yapılan başvurular üzerine, mükelleflere kolaylık sağlamak amacıyla hiçbir geliri bulunmayan ve Türkiye sınırları içinde brüt 200 m2’yi geçmeyen tek meskene sahip olan mükelleflerin bu Tebliğ ekinde yer alan Taahhüt

Belgesini ilgili belediyeye vermeleri halinde bu meskenleri için 2004 yılından itibaren indirimli (sıfır)

bina vergisi oranının uygulanması uygun görülmüştür. Bu durumda, söz konusu taahhüt belgesinin verilmesi yeterli olup, ayrıca mükelleflerin ikametgâhlarının bulunduğu yer vergi dairesinden gelir

vergisi mükellefi olmadıklarına ve T.C. Emekli Sandığı, Bağ-Kur ve Sosyal Sigortalar Kurumu Genel

Müdürlüklerinin ilgili birimlerinden aktif sigortalı bulunmadıklarına dair belge almalarına gerek bulunmamaktadır. …”,

8.2. “II-Hiçbir Geliri Olmadığını Beyan Eden Mükelleflerin Geliri Veya İkinci Bir Meskeni

Bulunduğunun Tespit Edilmesi Halinde Yapılacak İşlemler” başlıklı bölümünde de;

“Hiçbir geliri olmadığını taahhüt eden mükelleflerin, indirimli vergi oranından yararlanabilmeleri için, gelir vergisine tabi hizmet karşılığı elde edilen ücret, ticari, sınai, mesleki ve zirai faaliyet geliri ile menkul ve gayrimenkul sermaye iradı, faiz ve temettü veya benzeri bir gelirinin olmaması gerekmektedir.

Mükelleflerin, yukarıda belirtilen türden bir gelir elde etmeleri veya ikinci bir meskene sahip olmaları halinde, bu değişikliği mükellefiyetlerinin bulunduğu belediyeye bildirmeleri zorunludur. …”,

9. 57 Seri No.lu Emlak Vergisi Kanunu Genel Tebliğinin “2. Emlak Vergisi Bildirimlerinin Yeniden

Düzenlenmesi, Mükelleflerden Bildirim Dışında Bir Belge Talep edilmemesi ve Devredenin

Mükellefiyetinin Res’en Sona Erdirilmesi” başlıklı bölümünde;

“…1319 sayılı Kanunda, emlâk vergisi mükelleflerine, bu vergiyle ilgili işlemler sırasında emlâk vergisi bildirimi dışında herhangi bir belge vereceklerine dair yükümlülük getiren bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu nedenle, emlâk vergisi mükelleflerinden emlâk vergisi bildirimi dışında tapu sureti, kimlik fotokopisi, vergi kimlik numarasını gösteren belge, elektrik ve su abone belgesi, yapı kullanma izin belgesi, m² cetveli veya başkaca bir belge talep edilmeyecektir.

… Belediyelerce, emlâk vergisi işlemlerinde mükellefler tarafından bildirilen hususların teyidinin, mükelleflerden belge istenmeden ilgili kurum ve kuruluşlardan yapılması gerekmektedir. Bu bağlamda belediyelerce, mükelleflere ait kimlik bilgileri, İçişleri Bakanlığı Kimlik Paylaşım Sistemi üzerinden, tapu kayıtları ise Tapu ve Kadastro Bilgi Sisteminden alınabilecektir. Ayrıca, mükelleflerin şehit, gazi, dul, yetim ve emekli olduklarına ilişkin bilgilerin Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığından elektronik ortamda sağlanması mümkün olacaktır. …”

hüküm ve açıklamalarına yer verilmiştir.

IV. KAMU DENETÇİSİ AV. FATMA BENLİ YALÇIN’IN KAMU BAŞDENETÇİSİ’NE ÖNERİSİ

10. Başvuranın iddiaları, idarenin konu ile ilgili açıklamaları, ilgili mevzuat ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek başvurunun reddi yönünde hazırlanan “Ret Kararı Önerisi” Kamu Başdenetçisi’ne sunulmuştur.

V. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

A. Hukuka ve Hakkaniyete Uygunluk Yönünden Değerlendirme

11. Başvuran, 1 nolu paragrafta belirtildiği üzere özetle; Eryaman Mahallesi 2. Meşrutiyet Caddesi

Sitesi Blok No: Etimesgut/Ankara adresinde ikamet etmekte olduğu tek bir konutu bulunduğunu, Muş İli Kültür Mahallesi ada parselde üzerine kayıtlı olarak görünen ancak gerçekte anılan ada parselde sahibi olduğu herhangi bir kâgir ev bulunmadığını, emekli ve % 95 oranında engelli

olduğunu belirterek Etimesgut Belediyesi tarafından tarafına tahakkuk ettirilmiş olan emlak vergisinin terkin edilmesini ve emlak vergisi muafiyetinden yararlanmayı talep etmiştir.

12. Başvuru üzerine Kurumumuzca inceleme ve araştırma yapılmış olup, Etimesgut Belediye

Başkanlığının 24.07.2023 tarih ve – – sayılı cevabi yazısı incelendiğinde; Tapu

Kadastro Genel Müdürlüğü kayıtlarında ve web tapu sisteminde mükellef ‘nın Muş İli

Merkez İlçesi Kültür Mahallesi Murat Paşa Cad. Ada Parselde 3 adet kâgir evi olan tarla kaydına rastlanıldığı, web görüntüde de söz konusu parselde 2 adet 9 katlı blok görüntüsü yer aldığı, Türkiye genelinde bir adetten fazla meskeni bulunması nedeniyle de 1319 Sayılı Emlak Vergisi Kanununun 8’nci maddesinde belirtilen tek mesken şartını taşımadığından mükellefin Emlak Vergisi muafiyetinden yararlanmasının mümkün olmadığı ifade edilmiştir.

13. 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu’nun 1 inci maddesinde, Türkiye sınırları içinde bulunan binaların bu Kanun hükümlerine göre bina vergisine tabi olduğu; 2 nci maddesinde, bina tabirinin, yapıldığı madde ne olursa olsun, gerek karada gerek su üzerindeki sabit inşaatın hepsini kapsadığı; 3 üncü maddesinde, bina vergisinin binanın maliki, varsa intifa hakkı sahibi, her ikisi de yoksa binaya malik gibi tasarruf edenler tarafından ödeneceği; 7 nci maddesinde de bina vergisi matrahının binanın bu Kanun hükümlerine göre tespit edilen vergi değeri olduğu hükme bağlanmıştır.

14. 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu’nun 8’inci maddesinin ikinci fıkrasında yer verilen hükmün verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan 2006/11450 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile kendisine bakmakla mükellef kimsesi olup on sekiz yaşını doldurmamış olanlar hariç olmak üzere hiçbir geliri olmadığını belgeleyenlerin, gelirleri münhasıran kanunla kurulan sosyal güvenlik kurumlarından aldıkları aylıktan ibaret bulunanların, gazilerin, engellilerin, şehitlerin dul ve yetimlerinin Türkiye sınırları içinde brüt 200 2 m ‘yi geçmeyen tek meskene sahip olmaları halinde (intifa hakkına sahip olunması hali dâhil), bu meskene ait bina vergisi oranı 2007 ve müteakip yıllar için sıfıra indirilmiştir.

15. Gelir İdaresi Başkanlığının “İndirimli Emlak Vergisi Uygulaması” konulu, 10.07.2019 tarih ve 97895701-175.01[2018/6.1-46]-E.561833 sayılı Özelgesinde;

“1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun 8 inci maddesinin ikinci fıkrasında, ” Cumhurbaşkanı, kendisine bakmakla mükellef kimsesi olup onsekiz yaşını doldurmamış olanlar hariç olmak üzere hiçbir geliri olmadığını belgeleyenlerin, gelirleri münhasıran kanunla kurulan sosyal güvenlik kurumlarından aldıkları aylıktan ibaret bulunanların, gazilerin, engellilerin, şehitlerin dul ve yetimlerinin Türkiye sınırları içinde brüt 200 m2’yi geçmeyen tek meskeni olması (intifa hakkına sahip olunması hali dâhil) halinde, bu meskenlerine ait vergi oranlarını sıfıra kadar indirmeye yetkilidir. Bu hüküm, yukarıda belirtilenlerin tek meskene hisse ile sahip olmaları halinde hisselerine ait kısım hakkında da uygulanır.” hükmü yer almaktadır.

16. 38 seri no.lu Emlak Vergisi Kanunu Genel Tebliğinde;

” 1.İndirimli Bina Vergisi Oranından Yararlanacak Mükellefler

Bakanlar Kurulunca belirlenecek indirimli vergi oranından, Türkiye’de brüt yüzölçümü 200 m²’yi geçmeyen tek meskeni olan veya tek meskenin intifa hakkına sahip bulunan; (…)

yararlanacaklardır.(…)” açıklamalarına yer verilmiştir.

17. Somut olayda,

Başvurucunun Türkiye sınırları içerisinde üzerine kayıtlı birden çok meskene sahip olduğu, bu durumunun resmi tapu kayıtlarından tespit edildiği, başvuruda da bu hususları teyit edici bilgilerin yer aldığı, başvuran tarafından her ne kadar tapuda üzerine kayıtlı taşınmazda bina görünse de, söz konusu binanın kendisine ait olduğuna dair bir tespit olmadığının iddia edildiği, ancak tapuda yer alan kayıtlarda yerin kendisine ait olduğu, Web Tapu ve görüntülü iki adet dokuz katlı Blok meskenlerinin olduğu belirlendiği, 57 Seri No.lu

Emlak Vergisi Kanunu Genel Tebliğinde yer alan “Belediyelerce, emlâk vergisi işlemlerinde mükellefler tarafından bildirilen hususların teyidinin, mükelleflerden belge istenmeden ilgili kurum ve kuruluşlardan yapılması gerekmektedir. Bu bağlamda belediyelerce, mükelleflere ait kimlik bilgileri, İçişleri Bakanlığı

Kimlik Paylaşım Sistemi üzerinden, tapu kayıtları ise Tapu ve Kadastro Bilgi Sisteminden alınabilecektir.” açıklamaya göre alınan tapu kaydının yeterli olduğu, bu hususta idare tarafından yapılacak başka bir işlem veya kişi üzerine kayıtlı arsa da fiilen görünen binaların inkâr edilemez mevcudiyeti karşısında fiilen ya da hukuken yapılacak bir tespitin mümkün olmadığı,

Başvuranın anılan parselde kendi üzerindeki tapu kayıtlarında yer alan yapıların kendisine ait olmadığı iddiası hakkında, ilgi binaların Türk Medeni Kanunu’nda yer alan karinenin aksine kendisine ait olmadığına ilişkin tapu dairesi ve ilgili idarelere müracaat ederek gerekli işlemin ve düzeltmenin yaptırılabileceği, ancak idarenin başvuran tarafından silinme işlemi yapılmadan mevcut tapu kayıtları ve üzerindeki fiili binalar varken aksi yönde bir işlem yapamayacağı,

hususları tespit edilmiştir.

18. Başvuranın iddiaları, idarenin konu ile ilgili açıklamaları, ilgili mevzuat ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; başvuranın Eryaman Mahallesi 2. Meşrutiyet Caddesi Sitesi

Blok No: Etimesgut/Ankara adresinde ikamet etmekte olduğu evinden başka herhangi bir meskeni bulunmadığı iddiası karşısında Tapu kayıtlarında Muş İli Kültür Mahallesi ada parselde üzerine kayıtlı üzerinde 3 adet kâgir ev bulunan tarla vasıflı gayrimenkulün bulunduğu, ayrıca anılan parsel görüntülerinde iki adet dokuz katlı blok meskenlerin olduğunun belirlendiği, bu nedenle de mezkûr

Bakanlar Kurulu kararında yer alan “Türkiye’de brüt yüzölçümü 200 m²’yi geçmeyen tek meskeni olan veya tek meskenin intifa hakkına sahip bulunan” kişilerin indirimli bina vergisinden yararlanacağı hükmünü karşılamadığı anlaşılmış olup bu nedenle de ikamet ettiği meskeni için indirimli bina vergisi oranı (sıfır) uygulamasından yararlanmalarının mümkün olmadığı, bu kapsamda başvuranın indirimli bina vergisi oranı (sıfır) muafiyetinden yararlandırılması talebi karşısında ilgili idare tarafından tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı tespit edilmiştir.

B. İyi Yönetim İlkeleri Yönünden Değerlendirme

19. İyi yönetim ilkelerine 28/03/2013 tarih ve 28601 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Kamu

Denetçiliği Kurumu Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin “İyi yönetim ilkeleri” başlıklı 6’ncı maddesinde yer verilmiş olup; söz konusu ilkeler yönünden yapılan değerlendirme neticesinde; İdarenin Kurumumuz tarafından istenilen bilgi ve belgeleri süresi içinde göndererek “kararın geciktirilmeksizin bildirilmesi” ilkelerine uygun davrandığı tespit edilmiştir.

VI. HAK ARAMA ÖZGÜRLÜĞÜNE İLİŞKİN AÇIKLAMA

20. 6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu’nun 21’inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, bu kararın şikâyetçiye tebliğ tarihinden itibaren, (varsa) dava açma süresinden kalan süre kaldığı yerden

işlemeye devam edecek olup ilgili idarenin işlem ve eylemine karşı Ankara Vergi Mahkemelerinde yargı yolu açıktır.

VII. KARAR

İlgili mevzuat hükümleri, yukarıda yer verilen açıklamalar ve dosya kapsamına göre BAŞVURUNUN

REDDİNE,

Kararın BAŞVURANA ve ETİMESGUT BELEDİYE BAŞKANLIĞINA tebliğine,

Türkiye Cumhuriyeti Kamu Başdenetçisince karar verildi.

Şeref MALKOÇ

Kamu Başdenetçisi