|
ÖZET: Başvuru, emlak vergisi muafiyeti talebiyle Ortahisar Belediye Başkanlığı’na yapılmış ve 2022 yılında üç dilekçe sunulmuştur. Başvuran, emekli memur olarak, yasanın sağladığı muafiyet hakkını kullanmak istemiştir. Ancak, belediye, dairenin brüt alanının 220 m² olduğunu belirterek muafiyet şartlarının sağlanmadığını ifade etmiştir. Başvuran, dairesinin net alanının 160-170 m² civarında olduğunu ve ortak alanla birlikte toplamda 195 m² olduğunu iddia ederek yerinde ölçüm talep etmiştir. Belediye, oturma iznindeki verilere dayanarak değerlendirme yapacağını ve yerinde ölçüm yapmayacağını belirtmiştir.
Belediyenin açıklamalarına göre, Emlak Vergisi Kanunu’na göre muafiyet için brüt alanın 200 m²’yi geçmemesi gerekmektedir. Ortahisar Belediyesi, başvuranın dairesinin brüt alanını 221 m² olarak tespit etmiş ve bu nedenle muafiyet talebinin reddedildiğini bildirmiştir. Kamu Denetçiliği Kurumu, başvuranın iddialarını ve idarenin yanıtını değerlendirerek, muafiyet şartlarının sağlanmadığı sonucuna varmış ve başvurunun reddine karar vermiştir. Bu karar, başvuranın yasal hak arama özgürlüğü çerçevesinde mahkemeye taşınabilecektir. |
T.C. TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ KAMU DENETÇİLİĞİ KURUMU
(OMBUDSMANLIK)
SAYI : 2023/1359-S.23.2290
BAŞVURU NO : 2022/11169
KARAR TARİHİ : 01/02/2023
RET KARARI
BAŞVURUYA KONU İDARE : ORTAHİSAR BELEDİYE BAŞKANLIĞI
BAŞVURUNUN KONUSU : Emlak vergisi muafiyeti hakkındadır.
BAŞVURU TARİHİ : 05/08/2022
I. BAŞVURANIN İDDİA VE TALEPLERİ
1. Şikâyetçi Kurumumuza verdiği dilekçede özetle: Belediyeye başvuru konusuyla ilgili 3 adet dilekçe verdiğini, ikinci başvurusu olan emlak vergisi muafiyeti hakkındaki dilekçesini 01/04/2022 tarihinde verdiğini, son olarak ta belediyenin verdiği cevabi yazı üzerine 30/06/2022 tarihinde başvuru yaptığını, emekli memur olarak yasanın imkân verdiği emlak vergisinden muafiyet ve 3 yıl geriye dönük vergi iadesi hakkını kullanmak üzere vermiş olduğu dilekçelerinin yeterince dikkate alınmadığını, tüm talep dilekçelerine sadece oturma iznindeki büyüklüğün esas alınarak dairenin 196 m2 net alanı olduğu ve ortak alandan gelen 25 m2 ile birlikte evin brüt 220 m2 civarında çıktığı dolayısıyla muafiyet için aranan şartların sağlanamadığının söylendiğini, dairesini içten ve dıştan lazer metre ile ölçtüğünü, azami 160-170 m2 civarında olduğunu, dairesine düşen ortak alan olan 25 m2 ile birlikte toplamda 195 m2 tekabül ettiğini, bu açıdan muafiyet şartını sağladığını, belediyeden dairesiyle ilgili yerinde ölçüm yapmalarını istediğini, kendisine “Biz oturma müsaadesinde belirtilen rakam üzerinden değerlendirme yaparız yerinde ölçüm yapmayız” şeklinde cevap verildiğini ve kendisinden dairesi için yeniden proje tadilatı yaptırmasının istendiğini ifade ve iddia edilerek mağduriyetinin giderilmesini ve emlak vergisi muafiyetinden yararlandırılmasını talep edilmektedir.
II. İDARENİN BAŞVURUYA İLİŞKİN AÇIKLAMALARI
2. Kamu Denetçiliği Kurumumuzca şikâyet başvurusunun çözüme kavuşturulması amacıyla 30/09/2022 tarih ve sayılı yazımız ile bilgi-belge talebinde bulunulmuş olup Ortahisar
Belediye Başkanlığı Mali Hizmetler Müdürlüğünden alınan 05/10/2022 tarih ve sayılı yazıda özetle; “1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu’nun 5378 sayılı Kanunla değişik 8’inci maddesinin 2’nci fıkrasında “Bakanlar Kurulu, kendisine bakmakla mükellef kimsesi olup on sekiz yaşını
doldurmamış olanlar hariç olmak üzere hiçbir geliri olmadığını belgeleyenlerin, gelirleri münhasıran kanunla kurulan Sosyal Güvenlik Kurumlarından aldıkları aylıktan ibaret bulunanların, gazilerin, özürlülerin, şehitlerin dul ve yetimlerinin, Türkiye Sınırları içinde brüt 200 m2’yi geçmeyen tek meskeni olması (intifa hakkına sahip olması dahil) ve muayyen zamanlarda dinlenme amacıyla değil daimi olarak kullanması gerekmekte olup, bu meskenlerine ait vergi oranlarını sıfıra kadar indirmeye yetkilidir. Bu hüküm, yukarıda belirtilenlerin tek meskene hisse ile sahip olmaları kullanılan meskenler hakkında bu hüküm uygulanmaz. Geliri olmadığını belgelemenin usul ve esaslarını belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.” hükmü yer almaktadır.
Yapı Kontrol Müdürlüğünün 14.04.2022 tarihli yazısı istinaden İlçesi, Mahallesi, ada parselde yer alan nolu bağımsız bölümün 196 m2, ortak alanlardan düşen payın 25 m2 olduğu tespit edilmiş olup, söz konusu dairenin 221 m2 olduğu görülmektedir. Taşınmazla birlikte mülkiyet hakkına konu olan ve taşınmazın temel unsuru sayılan bütünleyici parçalar gayrimenkulle birlikte emlak vergisine tabi olmaktadır. Emlak Vergisi Kanununun bina tabiri başlıklı 2’nci maddesinin 2’nci fıkrasında; Vergi Usul
Kanununda yazılı bina mütemmimleri de bina ile birlikte nazara alınacağı belirtilmiştir. 13.seri nolu Emlak
Vergisi Kanunu Genel Tebliğinde de belirttiği gibi bu alanda kömürlük, çamaşırlık, müstakil garaj gibi binaya (bağımsız bölüm) doğrudan doğruya tahsis edilmiş eklentilerin alanı ile hol ve merdiven boşlukları, kapıcı ve kalorifer daireleri ortak kullanım yerlerinin arsa payı oranına göre m2 olarak bulunacak alanın ilave edilmesi gerekir.
Ayrıca kişinin İlçesi, Mahalle, ada parsele kayıtlı meskende 16.71 m2 hissesi olduğu tapu kayıtlarında görülmektedir. Bunlara istinaden kişinin emlak vergisi kanununda belirtilen muafiyet şartlarına uymadığı görülmekte olup, herhangi bir iade işlemi yapılamamaktadır. Aynı zamanda söz konusu kişiye ait 04.10.2022 tarih itibariyle herhangi bir emlak vergi borcu bulunmamaktadır.”
açıklamalarına yer verilmiştir.
III. İLGİLİ MEVZUAT
3. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın; “Dilekçe, bilgi edinme ve kamu denetçisine başvurma hakkı” başlıklı 74’üncü maddesinde; “… Herkes, bilgi edinme ve kamu denetçisine başvurma hakkına sahiptir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına bağlı olarak kurulan Kamu Denetçiliği
Kurumu idarenin işleyişiyle ilgili şikâyetleri inceler…”,
4. 6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu’nun;
4.1. “Kurumun görevi” başlıklı 5’inci maddesinin birinci fıkrasında; “Kurum, idarenin işleyişi ile ilgili şikâyet üzerine, idarenin her türlü eylem ve işlemleri ile tutum ve davranışlarını; insan haklarına dayalı adalet anlayışı içinde, hukuka ve hakkaniyete uygunluk yönlerinden incelemek, araştırmak ve idareye önerilerde bulunmakla görevlidir”,
4.2. “İnceleme ve araştırma” başlıklı 20’nci maddesinin birinci fıkrasında; “(1) Kurum, inceleme ve araştırmasını başvuru tarihinden itibaren en geç altı ay içinde sonuçlandırır”,
5. 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu’nun 8’inci maddesinin ikinci fıkrasında; “Cumhurbaşkanı, kendisine bakmakla mükellef kimsesi olup onsekiz yaşını doldurmamış olanlar hariç olmak üzere hiçbir geliri olmadığını belgeleyenlerin, gelirleri münhasıran kanunla kurulan sosyal güvenlik kurumlarından aldıkları aylıktan ibaret bulunanların, gazilerin, engellilerin, şehitlerin dul ve yetimlerinin Türkiye sınırları
içinde brüt 200 m²’yi geçmeyen tek meskeni olması (intifa hakkına sahip olunması hali dahil) halinde, bu meskenlerine ait vergi oranlarını sıfıra kadar indirmeye yetkilidir. Bu hüküm, yukarıda belirtilenlerin tek meskene hisse ile sahip olmaları halinde hisselerine ait kısım hakkında da uygulanır. Muayyen zamanda dinlenme amacıyla kullanılan meskenler hakkında bu hüküm uygulanmaz. Geliri olmadığını belgelemenin usul ve esaslarını belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir”,
5.1. Emlak Vergisi Kanunu’nun 29’uncu maddesinde; “Vergi değeri; a) Arsa ve araziler için, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun asgari ölçüde birim değer tespitine ilişkin hükümlerine göre takdir komisyonlarınca arsalar için her mahalle ve arsa sayılacak parsellenmemiş arazide her köy için cadde, sokak veya değer bakımından farklı bölgeler (turistik bölgelerdeki cadde, sokak veya değer bakımından farklı olanlar ilgili valilerce tespit edilecek pafta, ada veya parseller), arazide her il veya ilçe için arazının cinsi (kıraç, taban, sulak) itibarıyla takdir olunan birim değerlere göre, b) Binalar için, Maliye ve Bayındırlık ve İskan bakanlıklarınca müştereken tespit ve ilân edilecek bina metrekare normal inşaat maliyetleri ile (a) bendinde belirtilen esaslara göre bulunacak arsa veya arsa payı değeri esas alınarak 31 inci madde uyarınca hazırlanmış bulunan yönetmelik hükümlerinden yararlanılmak suretiyle, Hesaplanan bedeldir”,
6. 18/05/1994 tarihli ve 94/5623 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile çıkarılan Tapu Sicil Tüzüğü’nün
“Ortaklaşa Kullanılan Yerlerin Tescili” başlıklı 29’uncu maddesinde; ” (1) Sosyal tesis, ticarî mahal, yüzme havuzu, tenis kortu gibi taşınmaz veya bağımsız bölümler ortaklaşa kullanıma ayrılmış ise malik sütununa yararlanan taşınmazların ada ve parsel veya bağımsız bölüm numaraları yazılır.
(2) Ortaklaşa kullanılan yerler, yararlanan taşınmazlarla aynı ada ve parsel içerisinde olabileceği gibi, ortak sınırı olmaksızın ayrı ada ve parsellerde de bulunabilir.
(3) Yararlanan taşınmazların kütük sayfasının beyanlar sütununa, ortaklaşa kullanılan taşınmazın, hangi ada ve parsel veya bağımsız bölümle ortak olduğu belirtilir.
(4) Ortaklaşa kullanılan yerler, kanuni istisnalar dışında, yararlanan bütün taşınmaz maliklerinin birlikte istemleri olmadan paylı mülkiyete dönüştürülemez”,
7. 6 Seri No.lu Emlak Vergisi Kanunu Genel Tebliği’nin “Ortak yerlerin değerlemesi” başlıklı A/1c bölümünde; “Kat mülkiyeti kurulmuş binalarda ortak yerlerin nasıl değerlendirileceği Emlâk Vergisine
Matrah Olacak Vergi Değerlerinin Takdirine İlişkin Tüzüğün 15 inci maddesinde belirtilmiştir.
Bu maddedeki ortak yerler deyimi, kat mülkiyetine konu olabilecek veya ortak faydalanma dışında müstakilen kullanılabilecek duruma getirilen (dükkân, daire, depo gibi.) yerleri kapsamaktadır. Bu bakımdan sözü edilen hükümlere göre bu nitelikteki yerlerin ayrıca değerlendirilerek kat (bağımsız bölüm)
malikleri tarafından payları oranında ayrı ayrı beyan edilmesi gerekir.
Buna karşılık, Kal Mülkiyet Kanununa göre kat maliklerinin ortak kullanımına tahsis edilen ve müstakilen tasarrufu mümkün olmayan (çamaşırlık, sığınak, kapıcı ve kalorifer dairesi, bahçe, ortak garaj ve benzeri.)
yerler için, eklentilerde olduğu gibi, bunlar da bağımsız bölümlerin değerini tayin eden kısımlar olduğundan, ayrıca vergi değeri tayin ve takdir edilmeyecek ve bağımsız bölümlerle bağlantıları ölçüsünde bu bölümlerle birlikte değerleme konusu yapılacaktır”,
8. 14 Seri No.lu Emlak Vergisi “Binanın Dıştan Dışa Yüzölçümünün Tespiti” başlıklı bölümünde; “Emlâk Vergisine esas olacak bina değerinin tespitinde binanın DIŞTAN DIŞA (BRÜT) YÜZÖLÇÜMÜ esas alınmaktadır.
Binanın (apartmanlarda ise dairenin) dıştan dışa yüzölçümü dış duvarlar arasındaki mesafeler itibariyle m2 cinsinden bulunacak alanıdır.
/
Binanın dıştan dışa yüzölçümü kesin olarak bilinemediği takdirde faydalı, diğer bir ifade ile net alanın %
25 fazlasının dıştan dışa yüzölçümü olarak bildirilmesi mümkün bulunmaktadır. Buna göre net alanı 100
m2 olan bir apartman dairesinin bildirilmesi gereken brüt alanı 125 m2 olacaktır.
Bu şekilde hesaplanan brüt alan hol, merdiven boşluğu, kapıcı ve kalorifer dairesi, sığınak gibi ortak kullanım yerlerinden gelen paylar ile kömürlük ve çamaşırlık gibi müştemilatın yüzölçümünü de içermektedir”
hüküm ve açıklamalarına yer verilmiştir.
IV. KAMU DENETÇİSİ AV. FATMA BENLİ YALÇIN’IN KAMU BAŞDENETÇİSİ’NE ÖNERİSİ
9. Başvuranın iddiaları, idarenin konu ile ilgili açıklamaları, ilgili mevzuat ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek hazırlanan “Ret Kararı Önerisi” Kamu Başdenetçisi’ne sunulmuştur.
V. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE
A. Hukuka ve Hakkaniyete Uygunluk Yönünden Değerlendirme
10. Uyuşmazlık konusu bağlamında özetle, Başvuran, emekli memur olarak yasanın imkân verdiği emlak vergisinden muafiyet ve 3 yıl geriye dönük vergi iadesi hakkını kullanmak üzere vermiş olduğu dilekçelerinin yeterince dikkate alınmadığını, tüm talep dilekçelerine sadece oturma iznindeki büyüklüğün esas alınarak dairenin 196 m2 net alanı olduğu ve ortak alandan gelen 25 m2 ile birlikte evin brüt 220 m2 civarında çıktığı dolayısıyla muafiyet için aranan şartların sağlanamadığının söylendiğini, dairesini içten ve dıştan lazer metre ile ölçtüğünü, azami 160-170 m2 civarında olduğunu, dairesine düşen ortak alan olan
25 m2 ile birlikte toplamda 195 m2 tekabül ettiğini, belediyeden dairesiyle ilgili yerinde ölçüm yapılmasını
istediğini, kendisine “Biz oturma müsaadesinde belirtilen rakam üzerinden değerlendirme yaparız yerinde ölçüm yapmayız” şeklinde cevap verildiğini ve kendisinden dairesi için yeniden proje tadilatı yaptırmasının istendiğini ifade ve iddia ederek mağduriyetinin giderilmesini ve emlak vergisi muafiyetinden yararlandırılmasını talep etmektedir.
11. 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu’nun 1’inci maddesinde, Türkiye sınırları içinde bulunan binaların bu Kanun hükümlerine göre bina vergisine tabi olduğu; 2’nci maddesinde, bina tabirinin, yapıldığı madde ne olursa olsun, gerek karada gerek su üzerindeki sabit inşaatın hepsini kapsadığı; 3’üncü maddesinde, bina vergisinin binanın maliki, varsa intifa hakkı sahibi, her ikisi de yoksa binaya malik gibi tasarruf edenler tarafından ödeneceği; 7’nci maddesinde de bina vergisi matrahının binanın bu Kanun hükümlerine göre tespit edilen vergi değeri olduğu hükme bağlanmıştır.
12. 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu’nun 8’inci maddesinin ikinci fıkrasında yer verilen hükmün verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan 2006/11450 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile kendisine bakmakla mükellef kimsesi olup on sekiz yaşını doldurmamış olanlar hariç olmak üzere hiçbir geliri olmadığını belgeleyenlerin, gelirleri münhasıran kanunla kurulan sosyal güvenlik kurumlarından aldıkları aylıktan ibaret bulunanların, gazilerin, engellilerin, şehitlerin dul ve yetimlerinin Türkiye sınırları içinde brüt 200 2 m ‘yi geçmeyen tek meskene sahip olmaları halinde (intifa hakkına sahip olunması hali dahil), bu meskene ait bina vergisi oranı 2007 ve müteakip yıllar için sıfıra indirilmiştir.
13. Başvuranın iddiaları ve buna bağlı talebi karşısında, Ortahisar Belediye Başkanlığınca (özetle) şikâyete konu daire alanının, İlçesi, Mahallesi, ada parselde yer alan nolu bağımsız bölümün 196 m2, ortak alanlardan düşen payın 25 m2 olduğu tespit edilmiş olup, söz konusu dairenin 221
m2 olduğu, ayrıca kişinin İlçesi, Mahalle, ada parsele kayıtlı meskende 16.71 m2 hissesi olduğunun tapu kayıtlarında görüldüğü belirtilerek başvuranın mezkur talebi karşısında kişinin emlak vergisi kanununda belirtilen muafiyet şartlarına uymadığı görülmekte olup, herhangi bir iade işleminin yapılamadığı, aynı zamanda söz konusu kişiye ait 04.10.2022 tarih itibariyle herhangi bir emlak vergisi borcu olmadığı yönünde açıklamada bulunulmaktadır.
14. Emlak Vergisi Kanunu’nun 8’inci maddesinde, “… brüt 200 m2’yi geçmeyen tek meskeni olması…” ibaresine yer verilmiştir. Dolayısıyla emlak vergisi muafiyetine ilişkin olarak konutun metrekare hesaplamasında, brüt alanın dikkate alınacağı Kanun’un açık ifadesidir. Bununla birlikte, uygulamada “brüt alan” ibaresinin nasıl anlaşılması ve miktarının nasıl hesaplanması gerektiği konusunda tereddütlerin yaşandığı ve bu tereddütlerin Maliye Bakanlığı tarafından çıkarılan, 7 ve 8 numaralı paragraflarda yer verilen 6 ve 14 Seri Nolu Emlak Vergisi Kanunu Genel Tebliğlerinde giderildiği görülmektedir.
15. 14 Seri Nolu Emlak Vergisi Kanunu Genel Tebliği’nde, emlâk vergisine esas olacak bina değerinin tespitinde binanın dıştan dışa (brüt) yüzölçümünün esas alınacağı; binanın (apartmanlarda ise dairenin)
2 dıştan dışa yüzölçümünün, dış duvarlar arasındaki mesafeler itibariyle m cinsinden bulunacak alan olduğu;
binanın dıştan dışa yüzölçümü kesin olarak bilinemediği takdirde, faydalı yani net alanın % 25 fazlasının dıştan dışa yüzölçümü olarak bildirilmesinin mümkün olduğu; bu şekilde hesaplanan brüt alanın, hol, merdiven boşluğu, kapıcı ve kalorifer dairesi, sığınak gibi ortak kullanım yerlerinden gelen paylar ile kömürlük ve çamaşırlık gibi müştemilatın yüzölçümünü de içerdiği belirtilmiştir. 6 Seri Nolu Emlak
Vergisi Kanunu Genel Tebliği’nde, Kat Mülkiyeti Kanunu’na göre kat maliklerinin ortak kullanımına tahsis edilen ve müstakilen tasarrufu mümkün olmayan (çamaşırlık, sığınak, kapıcı ve kalorifer dairesi, bahçe, ortak garaj ve benzeri) yerler için, eklentilerde olduğu gibi, bunlar da bağımsız bölümlerin değerini tayin eden kısımlar olduğundan, ayrıca vergi değeri tayin ve takdir edilmeyeceği ve bağımsız bölümlerle bağlantıları ölçüsünde bu bölümlerle birlikte değerleme konusu yapılacağı açıklanmıştır.
16. Aynı şekilde, anılan Tebliğler kapsamında, 1319 sayılı Kanun’un 8’inci maddesinin ikinci fıkrasında 2 geçen brüt 200 m ’nin, binanın (apartmanda dairenin) dış duvarları arasındaki mesafeler itibarıyla metrekare cinsinden bulunacak alanı olduğu; bu alana kömürlük, çamaşırlık, ortak garaj ve emsali, binaya (bina apartman ise daireye) tahsis edilmiş müştemilatın alanının eklenmekte olduğu; hol, merdiven boşlukları, kapıcı ve kalorifer daireleri, sığınaklar gibi ortak kullanım yerlerinin arsa hissesine göre bulunacak alan paylarının da ayrıca ilave edileceği; bununla birlikte dükkan, daire, depo, ardiye ve mağaza gibi müstakilen kullanılan ve apartman maliklerine ait bulunan yerlerin ortak kullanım alanı sayılmayıp ayrı olarak bildirilmesi gerektiği hususları açıklanmıştır.
17. Somut olaya ilişkin olarak, Ortahisar Belediyesi tarafından Kurumumuza gönderilen cevabi yazıda
Ortahisar İlçesi İnönü Mahallesi 819 ada 91 parsel 6. Bodrum/4 nolu bağımsız bölüme ait dairenin 196 m2 olduğu, ayrıca apartmana ait 733 m2 ortak olan bulunduğu belirtilmiş olup, daireye düşen ortak alanın 25 m2 olduğu, buna istinaden söz konusu bağımsız bölüme ait dairenin 221 m2 (196 m2 +25 m2) olduğu tespit edilmiştir.
18. İlgili mevzuat kapsamında, kat maliklerinin ortak kullanımına tahsis edilen ve bağımsız olarak tasarrufu mümkün olmayan kömürlük, çamaşırlık, sığınak, kapıcı ve kalorifer daireleri, garaj gibi eklentilerin arsa payı oranında bağlı olduğu bina (veya daire) ile birlikte dikkate alınması ve buna göre, kat maliklerinin ortak kullanımına tahsis edilen ve müstakilen tasarrufu mümkün olmayan yerlerin, mükelleflerin arsa hissesine göre bulunacak payları oranında bağımsız bölümlerle birlikte değerleme konusu yapılarak vergi değerinin hesaplanması gerekmektedir.
19. Bu noktada Kurumumuzca yapılan değerlendirme neticesinde; başvuranın iddiaları, idarenin konu ile ilgili açıklamaları, ilgili mevzuat ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Emlak
Vergisi Kanunun 8’inci madde hükmünde açıkça zikredilen brüt 200 m²’yi geçmeyen tek meskene sahip olunması hususuna istinaden İdarece Trabzon ili, ilçesi, Mahallesi, ada, parselde bulunan taşınmazın ortak alan ile birlikte 221 m2 olduğu, dolayısıyla 200m2’lik üst sınırı geçtiği, ayrıca başvuranın İlçesi, Mahalle, ada parsele kayıtlı meskende 16.71 m2 hissesi olduğunun tapu kayıtlarında görüldüğü, dolayısıyla bu noktada muafiyet şartlarını sağlamadığı dikkate alındığında, emlak vergisi muafiyetinden yararlandırılmamasına yönelik tesis edilen işlemde hukuka aykırılık tespit edilememiştir.
B. İyi Yönetim İlkeleri Yönünden Değerlendirme
20. İyi yönetim ilkelerine, 28/03/2013 tarihli ve 28601 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Kamu
Denetçiliği Kurumu Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik’in “İyi yönetim ilkeleri” başlıklı 6’ncı maddesinde yer verilmiştir. İdarenin söz konusu ilkelere uymadığına ilişkin bir tespit yapılamamıştır.
VI. HAK ARAMA ÖZGÜRLÜĞÜNE İLİŞKİN AÇIKLAMA
21. 6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu’nun 21’inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, bu kararın şikayetçiye tebliğ tarihinden itibaren, (varsa) dava açma süresinden kalan süre kaldığı yerden işlemeye devam edecek olup ilgili idarenin işlem ve eylemine karşı Trabzon Vergi Mahkemelerinde yargı yolu açıktır.
VII. KARAR
İlgili mevzuat hükümleri, yukarıda yer verilen açıklamalar ve dosya kapsamına göre
BAŞVURUNUN REDDİNE,
Kararın BAŞVURAN ile ORTAHİSAR BELEDİYE BAŞKANLIĞINA tebliğine, Türkiye Cumhuriyeti Kamu Başdenetçisince karar verildi.
Şeref MALKOÇ
Kamu Başdenetçisi