|
ÖZET: Uyuşmazlık, dava dışı işçiye ödenen işçilik alacağının rücuen tahsili için yapılan icra takibine karşı itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı, 5594 sayılı Kanun’un Ek 2. maddesi gereği işçilik alacaklarının tahsili için icra takibi başlatmış, ancak davalı, bir yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkeme, 5594 sayılı Kanun’un ilgili hükümleri doğrultusunda, işçilik alacaklarının devri ve bu devrin koşullarını düzenleyen Devir Komisyonu Kararı’nı dikkate alarak davanın reddine karar vermiştir.
Yargıtay, temyiz incelemesi sonucunda, Devir Komisyonu Kararı’nın, işçilerin kadrosunun devredilmesi ve ilgili borçların bulunmadığına dair mutabakatı içerdiğini belirterek, davalı vekilinin itirazlarını reddetmiştir. Mahkeme, 5594 sayılı Kanun’un Ek 2. maddesi uyarınca, işçilik alacaklarının devri ile ilgili olarak herhangi bir borcun devredilmediğini ve bu nedenle davanın usul ve kanuna uygun olarak reddedilmesi gerektiğine hükmetmiştir. Sonuç olarak, Yargıtay, mahkeme kararını onayarak, icra takibine itirazın iptaline yönelik talebi reddetmiştir. |
3. Hukuk Dairesi 2024/634 E. , 2024/4310 K.
“İçtihat Metni”
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
SAYISI : 2017/352 E., 2019/976 K.
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili; davalı Belediyenin personeli iken 5594 sayılı Kanun’un Ek 2 nci maddesi gereği davacı İdareye devri yapılan, dava dışı işçinin, çalıştığı döneme ait işçi alacaklarının tahsili istemiyle açtığı dava neticesinde işçilik alacaklarının müvekkili İdare ve davalı Belediyeden müteselsilen tahsiline karar verildiğini, borcun tamamının müvekkili idare tarafından ödendiğini, ardından ödenen paranın rücuan tahsili istemiyle davalı … aleyhine icra takibi başlattıklarını ancak ödeme emrine itiraz edildiğini ileri sürerek; itirazın iptalini ve müvekkili lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili; dava açılması için gerekli bir yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, alacaktan müvekkili Belediye ile davacı İdarenin müteselsilen sorumlu tutulduğunu, buna rağmen davacının hüküm altına alınan miktarın tamamı üzerinden icra takibine geçtiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
III. MAHKEME KARARI
Davanın açıldığı Ankara 2. İş Mahkemesince verilen görevsizlik kararının, Yargıtayca onanması üzerine doyanın gönderildiği Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 5594 sayılı Kanun’un Ek 2 nci maddesi hükmü gereğince 23.08.2007 tarihli Devir Komisyonu Kararı ile davalı Belediyenin ulaşım hizmetlerinin ve dava dışı işçi dahil 8 adet şoför kadrolu işçinin davacı idareye devredilmesine karar verildiği, bu karar gereğince dava dışı işçinin 07.08.2008 tarihinden itibaren davacı idarede hizmete başladığı, 5594 sayılı Kanun’un Ek 2 nci maddesi gereğince Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde kalan belediyelerin araç, personel, hizmet ve tüm yatırım, alacak ve borçlarının devredildiği, ulaşım hizmetinin ve bu hizmetin yerine getirilmesinden doğan işçilik alacağına ilişkin borcun ulaşım hizmetlerinin yürütülmesi ve yerine getirilmesinden doğan borç olduğu, yasada bu tür borçların devir kapsamına alınmayacağına ve hariç tutulacağına dair hüküm bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
IV. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuran
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili; 5594 sayılı Kanun’un 1 inci maddesiyle 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’na eklenen Ek madde 2’de yer alan “..hizmetlerine ilişkin olmak üzere bina, tesis, araç, gereç, raşınır ve taşınmaz malları ve bu hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçları büyükşehir belediyesine veya ilgili bağlı kuruluşuna devredilir.” hükmü gereği davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, dava dışı işçiye ödenen işçilik alacağının rücuen tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
1. 5594 sayılı Kanun ile 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’na (5216 sayılı Kanun) eklenen Ek Madde 2,
2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 67 nci maddesi.
3. Değerlendirme
1. 06.03.2007 tarihli ve 5594 sayılı Kanunu ile 10.07.2004 tarihli ve 5216 sayılı Kanun’a eklenen Ek Madde 2’de; “Birleşme, katılma veya geçici 2 nci madde gereğince büyükşehir belediyesi sınırlarına giren belediyelerin yürütmekte olduğu su, kanalizasyon, katı atık, ulaşım, her çeşit yolcu ve yük terminalleri, toptancı halleri, mezbaha, mezarlık ve itfaiye hizmetlerine ilişkin olmak üzere bina, tesis, araç, gereç, taşınır ve taşınmaz malları ve bu hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçları büyükşehir belediyesine veya ilgili bağlı kuruluşuna devredilir…” hükmü yer almaktadır.
2. Anılan yasa hükmü uyarınca taraflar arasında imzalanan 23.08.2017 tarihli Devir Komisyonu Kararı ile Büyükşehir Belediyesi sınırlarına giren hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçları ile ilgili personelin Ankara Büyükşehir Belediyesi veya ilgili bağlı kuruluşuna yasa gereği devrinin koşulları düzenlenmiştir.
3. Devir Komisyon Kararının “Ego Genel Müdürlüğüne Devredilecek Hususlar” başlığı altında 2. paragrafında; dava dışı işçinin de yer aldığı sekiz işçinin kadrosunun davalı … Belediyesinden Ego Genel Müdürlüğüne devredileceği, 3. paragrafında ise Elmadağ Belediyesinin Ego Genel Müdürlüğüne devredeceği yatırım, borç ve alacağın bulunmadığı hususunda mutabakata varıldığı anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın onanması gerekmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri kanunu’nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,
1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,
16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.