|
ÖZET: Bu Yargıtay kararında, sanıkların kaçak akaryakıt bulundurma suçundan mahkûmiyetleri ele alınmıştır. Olayda, şüphe üzerine durdurulan bir araçta 1680 litre kaçak akaryakıt ele geçirilmiş ve sanıkların bu akaryakıtı ticari amaçla bulundurdukları kabul edilmiştir. Ancak, sanıklar hakkında uygulanan ceza, yürürlükteki yeni kanun hükümleri dikkate alınmadan belirlenmiş ve sanıklara etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadan yargılamaya devam edilmiştir. Bu durum, hukuka aykırı bulunarak hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkeme, sanıkların savunmalarını ve olay tutanağını değerlendirerek kaçak akaryakıtın ticari mahiyette olduğunu kabul etse de, yeni yürürlüğe giren kanunların lehine olan hükümlerinin uygulanmaması ve ihtarat yapılmaması nedeniyle ceza belirlemesinde hukuka aykırılık tespit edilmiştir. Ayrıca, kaçak akaryakıtın müsaderesi ile ilgili olarak da gerekli düzenlemelerin göz önünde bulundurulmadığı belirtilmiştir. Sonuç olarak, temyiz talebi yerinde görülerek, hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir. |
7. Ceza Dairesi 2022/14055 E. , 2024/9157 K.
“İçtihat Metni”
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/125 E., 2021/285 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri, erteleme kararının hukuka aykırı olduğuna, kamu zararının giderilmesi koşulunun gerçekleşmediğine ve re’sen gözetilecek diğer sebeplerle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Suç tarihinde, şüphe üzerine durdurulan araçta önleme araması kararına istinaden yapılan aramada bidonlarda 1680 litre kaçak akaryakıt ele geçtiği anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3/11. maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.
Sanık … aşamalarda kaçak akaryakıtı kullanmak amacıyla aldığını beyan etmiştir.
Sanık … aşamalarda araçta yolcu olarak bulunduğunu atılı suçla ilgisinin bulunmadığını beyan etmiştir.
Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre “pek hafif değer” aralığında olduğu anlaşılmıştır.
Soruşturma aşamasında KEMT varakasının alındığı ve sanıklara etkin pişmanlık ihtaratının yapıldığı belirlenmiştir.
Bozma üzerine sanıklara tebliğ edilen talimat müzekkerelerinde 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 5/2. maddesi kapsamındaki ihtaratın yer almadığı, talimat duruşmalarında da sanıklara bu hususta ihtarat yapılmadığı anlaşılmıştır.
Olay tutanağı, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıklardan ele geçen akaryakıtın ele geçme şekli, miktarı ve değeri nazara alındığında ticari mahiyette olduğu gözetilerek, sanıkların suça konu kaçak akaryakıtı ticari amaçla bulundurduğunun kabul edilerek haklarında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Ancak;
1.Sanıklar hakkında suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehine olan 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3/11. maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 3/5. ve 3/10. ve 3/23. maddeleri uyarınca cezanın belirlenmesi yerine doğrudan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3/11. ve 3/23. maddeleri gereği hüküm kurulması,
2.Sanıklara, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 5/2. maddesi gereğince suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde hükmonulacak cezada, soruşturma aşamasında ihtarat yapıldığı gözetilerek 1/3 oranında indirim yapılacağı hususunun kovuşturma evresinde açıklamalı olarak ihtar edilmesi gerekirken, ihtar yapılmaksızın yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
3. Suç konusu kaçak akaryakıtın 5607 sayılı Kanun’un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 21.10.2024 tarihinde karar verildi.