|
ÖZET: Bu Sayıştay kararı, bir üniversitenin kiraya verdiği gayrimenkullerin kira artışlarının yapılmaması nedeniyle oluşan kamu zararını ele almaktadır. Sözleşmede, kira bedelinin Maliye Bakanlığı tarafından belirlenen oranlarda artırılacağı belirtilmesine rağmen, üniversite tarafından bu artışların gerçekleştirilmediği tespit edilmiştir. 20.10.2005 tarihli Milli Emlak Genel Tebliği’nde kira artış oranının, Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan Üretici Fiyatları Endeksi (ÜFE) oranında artırılacağı hükmü yer almaktadır. Bu bağlamda, üniversitenin kiraya verdiği gayrimenkullerin kiralarının her yıl ÜFE oranında artırılması gerektiği vurgulanmıştır.
Sonuç olarak, kira artışlarının yapılmaması nedeniyle toplam …….. TL tutarında kamu zararı oluştuğu belirlenmiş ve bu zararın, ilgili idarecilerden tazmin edilmesine karar verilmiştir. Ancak, azınlık görüş olarak, kira alacaklarının vadesinde ödenmediği gerekçesiyle tazmin hükmü verilemeyeceği ifade edilmiştir. 5018 sayılı Kanun’un 71. maddesi gereği, gelirlerin mevzuatına uygun olarak tarh, tahakkuk ve tahsil edilmemesi durumunun kamu zararı olarak değerlendirileceği belirtilmiştir. Bu nedenle, zamanaşımı süresi içinde tahsil edilebilecek alacaklar için tazmin hükmü verilmemesi gerektiği savunulmuştur. |
| Kamu İdaresi Türü | Yüksek Öğretim Kurumları |
| Yılı | 2010 |
| Dairesi | 2 |
| Karar No | 35078 |
| İlam No | 118 |
| Tutanak Tarihi | 12.2.2013 |
| Kararın Konusu | Çeşitli Konuları İlgilendiren Kararlar |
Kiraya verilen gayrimenkuller için Maliye Bakanlığı tarafından belirlenen kira artışının yapılmaması.
………. Üniversitesi Rektörlüğü ile …………. Şti. arasında 13.05.2009 tarihinde düzenlenen “…… Kampüsü Kongre Binası Alt Katında bulunan 232 m²’lik alanın kiralanması”na ilişkin sözleşmenin 6 ncı maddesinde; “Gelecek yıllara ait kira bedeli Maliye Bakanlığı tarafından ilgili yıl için belirlenen kira artış oranı dahilinde artırılarak yeniden belirlenecektir.” denilmektedir.
Maliye Bakanlığı Milli Emlak Genel Müdürlüğü tarafından yayımlanan 20.10.2005 tarih ve 300 seri nolu Milli Emlak Genel Tebliği’nin; “Kira Artış Oranları” başlıklı 8 inci maddesinde;
“İkinci ve müteakip yıllar kira bedelleri, cari yıl kira bedelinin Devlet İstatistik Enstitüsünce artışın yapılacağı ayda yayımlanan Üretici Fiyatları Endeksi (bir önceki yılın aynı ayına göre % değişim oranı) oranında artırılması suretiyle hesaplanacaktır.”
Hükmü yer almaktadır.
Yukarıdaki yer alan hükümler uyarınca; üniversitenin özel mülkiyetindeki gayrimenkuller için sözleşmenin yapıldığı yıldan sonraki yıllar için TÜİK tarafından açıklanan ÜFE oranında kira artışı yapılması gerekmektedir.
Yapılan inceleme sonucunda; kira sözleşmesinde Maliye Bakanlığı tarafından belirlenen oranda kira artışı yapılması öngörülmesine rağmen, üniversite tarafından kiraya verilen gayrimenkullerin kiralarının sözleşme yılından sonra arttırılmadığı tespit edilmiştir.
Her ne kadar sorumlular savunmalarında, 2005 yılından itibaren Maliye Bakanlığı tarafından kira artış oranı tespit edilmediğinden kira artışının yapılamadığını belirtmişlerse de, 20.10.2005 tarih ve 300 seri nolu Milli Emlak Genel Tebliği’nde, kira artış oranının Devlet İstatistik Enstitüsünce yayımlanan ÜFE oranında arttırılacağı hüküm altına alındığından, üniversite tarafından kiraya verilen gayrimenkullerin kiralarının her yıl ÜFE oranında arttırılması gerekmektedir.
Bu itibarla; üniversite tarafından kiraya verilen gayrimenkuller için sözleşme yılından sonraki yıllarda kira artışı yapılmaması sonucu oluşan toplam …….. TL tutarındaki kamu zararının, (Strateji Dai.Bşk.) …….. ile (İd.ve Mali İşl. Dai.Bşk.) ……….’dan müştereken ve müteselsilen,
6085 sayılı Sayıştay Kanununun 53 üncü maddesi gereği işleyecek faizi ile birlikte tazminine Üye ………’ın karşı oyu ile oyçokluğuyla,
Azınlık Görüşü: Kira artışına ilişkin alacakların vadesinde ödenmediğinden bahisle tazmin hükmü verilemez. 5018 sayılı Kanunun 71 inci maddesinde gelirlerin mevzuatında öngörüldüğü şekilde tarh, tahakkuk ve tahsil edilmemesi kamu zararı olarak tanımlanmış olup, kira alacaklarının takibinin bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiğinden, zamanaşımı süresi içinde tahsil edilebilecek alacaklar için tazmin hükmü verilmemesi gerekir.