ÖZET: Sayıştay kararında, kamu idaresinin vadeli mevduat faiz oranlarının, piyasada oluşan benzer vadedeki DİBS faiz oranlarından daha düşük olamayacağına dair hukuki düzenlemeler ele alınmıştır. 07.05.2012 tarihli Kamu Haznedarlığı Genel Tebliği, hem kısa hem de uzun vadeli kaynaklar için bu kuralı getirmiştir. Ancak, 11.09.2013 tarihli yeni tebliğ ile bu kural yalnızca uzun vadeli kaynaklar için geçerli kılınmış, kısa vadeli kaynaklar için TCMB’nin politika faiz oranına dayanan yeni bir düzenleme getirilmiştir.

Bu değişiklikler ışığında, 02.01.2013-10.09.2013 tarihleri arasında hesaplanan kamu zararının, eski tebliğ hükümlerine göre kısa vadeli kaynaklar için de geçerli olduğu tespit edilmiştir. Dolayısıyla, bu tarihler arasında vadeli mevduat faiz oranının DİBS faiz oranından düşük olması nedeniyle, kamu zararının Üst Yönetici ve Muhasebe Yetkilisi’nden tazminine karar verilmiştir. Sayıştay, bu tazminatın 6085 sayılı Sayıştay Kanunu’nun 53. maddesi gereği işleyecek faizi ile birlikte talep edilmesine oybirliğiyle hükmetmiştir.

Kamu İdaresi Türü Yüksek Öğretim Kurumları
Yılı 2013
Dairesi 2
Karar No 35288
İlam No 152
Tutanak Tarihi 29.1.2015
Kararın Konusu Vergi Resmi Harç ve Diğer Gelirlerle İlgili Kararlar

Faiz geliri (DİBS faiz oranı)

……………. Bankasında açılan vadeli mevduat hesabına ilişkin faiz oranlarının piyasada oluşan benzer vadedeki DİBS faiz oranlarından daha düşük olduğu görülmüştür.

07.05.2012 tarih ve 28285 nolu Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Kamu Haznedarlığı Genel Tebliğinin “Nemalandırma” başlıklı 6 ncı maddesinde,

“(1) Vadeli mevduat faiz oranı piyasada oluşan benzer vadedeki DİBS faiz oranından daha düşük olamaz. Vadeli mevduat faiz oranına ilişkin gösterge faiz oranının hesaplama formülü ektedir (Ek 1).

(2) Vadeli mevduat faiz oranının piyasada oluşan benzer vadedeki DİBS faiz oranından düşük olması halinde mali kaynaklar, DİBS alım satım işlemleri yoluyla değerlendirilebilir.”

denilmektedir.

11.09.2013 tarih ve 28762 nolu Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Kamu Haznedarlığı Genel Tebliğinde ise 6 ncı madde şu şekilde değiştirilmiştir:

“(1) Kurumlar kısa vadeli kaynaklarını, vadesiz veya vadeli mevduat ile repo/ters repo araçlarını kullanarak değerlendirir. Kısa vadeli kaynaklar için uygulanacak vadeli mevduat faiz oranı TCMB’nin politika faiz oranı olarak ilan ettiği 1 hafta vadeli repo/ters repo ihale faiz oranından düşük olamaz.

(2) Kurumlar uzun vadeli kaynaklarını, vadeli mevduat ve 5 inci maddenin ikinci fıkrasının (c) bendindeki araçları kullanarak değerlendirir. Vadeli mevduat faiz oranı piyasada oluşan benzer vadedeki DİBS faiz oranından daha düşük olamaz. Vadeli mevduat faiz oranına ilişkin gösterge faiz oranının hesaplama formülü ektedir (Ek 1).

(3) Bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen vadeli mevduat faiz oranının piyasada oluşan benzer vadedeki DİBS faiz oranından düşük olması halinde mali kaynaklar, 5 inci maddenin ikinci fıkrasının (c) bendi kapsamında değerlendirilebilir.”

Yeni yayımlanan Tebliğin 4 üncü maddesinde ise, kısa vadeli kaynaklar 30 günden kısa, uzun vadeli kaynaklar 30 gün ve daha uzun vadeli kaynaklar olarak tanımlanmıştır.

07.05.2012 tarihinde yayımlanan Tebliğde, kısa veya uzun vadeli kaynaklar açısından fark gözetilmeden vadeli mevduat faiz oranının piyasada oluşan benzer vadedeki DİBS faiz oranından daha düşük olamayacağı ifade edilirken, 11.09.2013 tarihinde yayımlanan Tebliğde ise kısa ve uzun vadeli ayrımı yapılarak uzun vadeli mevduatlarda aynı uygulamaya devam edileceği, kısa vadeli mevduatlarda ise TCMB’nin politika faiz oranı olarak ilan ettiği 1 hafta vadeli repo/ters repo ihale faiz oranından daha düşük bir oranın belirlenemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Ayrıca, eski Tebliğde hem kısa hem de uzun vadeli kaynaklar için, yeni Tebliğde sadece uzun vadeli kaynaklar için mevzuat gereği, DİBS faiz oranından daha düşük olamayacak olan vadeli mevduat faiz oranına ilişkin gösterge faiz oranının nasıl hesaplanacağı her iki Tebliğde de belirtilmiştir. Dolayısıyla, 11.09.2013 tarihinden önce vadeli mevduat faiz oranının DİBS faiz oranından daha düşük olamayacağı hükmü kısa vadeli kaynaklar içinde geçerlidir.

Bu itibarla, 11.09.2013 tarih ve 28762 nolu Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Kamu Haznedarlığı Genel Tebliği ile vadeli mevduat faiz oranının DİBS faiz oranından daha düşük olamayacağı kuralı sadece uzun vadeli kaynaklara getirildiğinden 11.09.2013-04.11.2013 tarihleri için hesaplanan ve bu çerçevede mevzuatına uygun olduğu anlaşılan …………. TL için ilişikli bir husus bulunmadığına,

11.09.2013 tarihinden önce 07.05.2012 tarih ve 28285 nolu Resmi Gazetede yayımlanan Kamu Haznedarlığı Genel Tebliği yürürlükte bulunduğundan ve anılan Tebliğe göre hem kısa hem de uzun vadeli kaynaklar için vadeli mevduat faiz oranı piyasada oluşan benzer vadedeki DİBS faiz oranından daha düşük olamayacağından 02.01.2013-10.09.2013 tarihleri için hesaplanan ………… TL’lik kamu zararının Üst Yönetici (Rektör) Prof. Dr. …………… ve Muhasebe Yetkilisi (Müdür V.) ……………..’den müştereken ve müteselsilen 6085 sayılı Sayıştay Kanununun 53 üncü maddesi gereği işleyecek faizi ile birlikte tazminine oybirliğiyle,