|
ÖZET: Başvuran, Keskin T Tipi Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğunu ve maddi durumu olmadığını belirterek Kırıkkale Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı’na yardım talebinde bulunmuş, ancak başvurusu reddedilmiştir. Reddin gerekçesi, başvuranın “Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı” suçundan hükümlü olmasıdır. Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Teşvik Fonu Kurulu’nun 2008/1 sayılı kararı gereğince, bu tür suçlardan hükümlü olanların yardım talepleri kapsam dışındadır.
İdare, başvuranın yardım talebini değerlendirirken, ilgili mevzuat çerçevesinde takdir yetkisini kullanmış ve başvurunun reddedilmesinin hukuka uygun olduğunu belirtmiştir. Başvurunun reddedilmesi, yardım başvurusunda aranan kriterlerin karşılanmaması nedeniyle gerçekleşmiştir. Dolayısıyla, idarenin işlemi hukuka ve hakkaniyete uygun bulunmuştur. Bu karar, benzer durumlar için emsal teşkil edebilir ve idarenin takdir yetkisini kullanma sınırlarını ortaya koymaktadır. |
T.C. TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ KAMU DENETÇİLİĞİ KURUMU
(OMBUDSMANLIK)
SAYI : 2023/12960-S.23.20491
BAŞVURU NO : 2023/5845
KARAR TARİHİ : 13/10/2023
RET KARARI ,TCKN:
BAŞVURUYA KONU İDARE : KIRIKKALE SOSYAL YARDIMLAŞMA VE DAYANIŞMA VAKFI
BAŞKANLIĞI
BAŞVURUNUN KONUSU : 3294 sayılı Kanun kapsamında yardım talebi hakkındadır.
BAŞVURU TARİHİ : 24/04/2023
I. BAŞVURANIN İDDİA VE TALEPLERİ
1. Kurumumuza gönderilmiş olan şikâyet başvurusunda; adı geçen, hükümlü olarak Keskin T Tipi Ceza
İnfaz Kurumunda bulunduğunu, herhangi bir geliri ve mal varlığının olmadığını, bu sebeple Kırıkkale
Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfına ayni ve nakdi yadımı için başvurduğunu, ancak başvurusunun eşitlik ilkesine aykırı bir şekilde reddedildiğini iddia etmiş olup, gereğinin yapılmasını talep etmiştir.
II. İDARENİN BAŞVURUYA İLİŞKİN AÇIKLAMALARI
2. Başvurucu tarafından bahse konu talep hakkında ilk olarak 13.03.2023 tarihinde Kamu Denetçiliği
Kurumuna başvurulduğu, yapılan inceleme sonrasında başvuru hakkında Kırıkkale Valiliğine 17.03.2023 tarihli ve / -S. sayılı “Gönderme Kararı” verilmiştir.
3. Kararımıza istinaden, Kırıkkale Valiliğin Hukuk İşleri Şube Müdürlüğünün sayılı cevabi yazı ve eklerinde özetle; başvuru hakkında ilgili vakıflardan gerekli bilgilerin istendiği, buna istinaden
Keskin Kaymakamlığının cevabi yazısında, / ait 07.02.2023 tarihli dilekçenin Keskin
Cumhuriyet Başsavcılığınca 07.02.2023 tarihli ve / sayılı yazı ekinde Keskin Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfına gönderildiği, anılan Vakıf Mütevelli Heyetinde dilekçenin görüşüldüğü ve talebin kabul edilmediği, ayrıca Kırıkkale Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfının 27.03.2023 tarihli cevabi yazısında da, Kırıkkale F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan şahsın ayni ve nakdi yardım talebinin, mütevelli heyetinin gündemine serbest gündem maddesi olarak alındığı ve bahse konu talebin Sosyal Yardımlar Genel Müdürlüğünün 24.04.2018 tarihli ve sayılı yazısı kapsamında degerlendirilerek uygun görülmediği belirtilmiştir.
4. Akabinde, adı geçenin aynı talebi içerir şikâyet dilekçesi ile yeniden Kurumumuza başvurması üzerine ilgili idareler ile yeniden iletişime geçilmiş, bu kapsamda Kırıkkale Sosyal Yardımlaşma ve
Dayanışma Vakfının 493 sayılı cevabi yazısında ise özetle; Vakıf kayıtlarında yapılan inceleme neticesinde, adı geçen hükümlünün dilekçesinde yer alan maddi ve ayni yardım talebinin vakıf mütevelli heyetinin 15/02/2023 tarihli ve / sayılı toplantısında değerlendirmeye alındığı, Keskin T Tipi Kapalı
Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 07.02.2023 tarihli ve sayılı yazısında belirtilen suç bilgisine göre bahse konu talebin Sosyal Yardımlar Genel Müdürlüğünün 24.04.2018 tarihli ve sayılı yazısı kapsamında değerlendirildiği, anılan Genel Müdürlüğün “Cezaevi ve Tutukevinde Bulunan Kişilere
Yönelik Yardımlar” konulu yazısında, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşfik Fonu Kurulunun 2018/1 sayılı Kararıyla kabul edilmiş olan “Cezaevi ve Tutukevinde Bulunan Kişilere Yönelik
Yardimlara İlişkin İlke Kararı” na göre şahsın işlediği suçlardan biri olan “Çocuğun Nitelikli Cinsel
İstismarı” suçunun, yapılacak yardımlar kapsamı dışında olduğunun açık bir șekilde belirtildiği, bu sebeple mütevelli heyeti kararı ile söz konusu talebin ilke kararı kapsamında değerlendirerek uygun görülmediği, şahsın talebinin uygun görülmediğine ilişkin / -7/ sayılı karar sonucunun da şahsa iletilmek üzere Kırıkkale Cumhuriyet Bașsavcılığına gönderildiği açıklamalarına yer verilmiştir.
III. İLGİLİ MEVZUAT
5. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının; 5.1. “Devletin temel amaç ve görevleri” başlıklı 5 inci maddesinde; “Devletin temel amaç ve görevleri, Türk milletinin bağımsızlığını ve bütünlüğünü, ülkenin bölünmezliğini, Cumhuriyeti ve demokrasiyi korumak, kişilerin ve toplumun refah, huzur ve mutluluğunu sağlamak; kişinin temel hak ve hürriyetlerini, sosyal hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan siyasal, ekonomik ve sosyal engelleri kaldırmaya, insanın maddi ve manevi varlığının gelişmesi için gerekli şartları hazırlamaya çalışmaktır.”, 5.2. “Kanun önünde eşitlik” başlıklı 10 uncu maddesinin beşinci fıkrasında; “Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun olarak hareket etmek zorundadırlar.”, 5.3. “Dilekçe, bilgi edinme ve kamu denetçisine başvurma hakkı” başlıklı 74 üncü maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkralarında; “Herkes, bilgi edinme ve kamu denetçisine başvurma hakkına sahiptir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına bağlı olarak kurulan Kamu Denetçiliği Kurumu idarenin işleyişiyle ilgili şikâyetleri inceler.”, 6. 6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanununun; 6.1. “Amaç” başlıklı 1 inci maddesinde; “Bu Kanunun amacı; kamu hizmetlerinin işleyişinde bağımsız ve etkin bir şikâyet mekanizması oluşturmak suretiyle, idarenin her türlü eylem ve işlemleri ile tutum ve davranışlarını; insan haklarına dayalı adalet anlayışı içinde, hukuka ve hakkaniyete uygunluk yönlerinden incelemek, araştırmak ve önerilerde bulunmak üzere Kamu Denetçiliği Kurumunu oluşturmaktır.”, 6.2. “Kurumun görevi” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasında; “Kurum, idarenin işleyişiyle ilgili şikâyet üzerine, idarenin her türlü eylem ve işlemleri ile tutum ve davranışlarını; insan haklarına dayalı adalet anlayışı içinde, hukuka ve hakkaniyete uygunluk yönlerinden incelemek, araştırmak ve idareye önerilerde bulunmakla görevlidir.”, 7. 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanununun; /
7.1. “Amaç” başlıklı 1 inci maddesinde; “Bu Kanunun amacı; fakru zaruret içinde ve muhtaç durumda bulunan vatandaşlar ile gerektiğinde her ne suretle olursa olsun Türkiye’ye kabul edilmiş veya gelmiş olan kişilere yardım etmek, sosyal adaleti pekiştirici tedbirler alarak gelir dağılımının adilane bir şekilde tevzi edilmesini sağlamak, sosyal yardımlaşma ve dayanışmayı teşvik etmektir.”, 7.2. “Kapsam” başlıklı 2 nci maddesinde; “Fakrü zaruret içinde ve muhtaç durumda bulunan kanunla kurulu sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olmayan ve bu kuruluşlardan aylık ve gelir almayan (…)(1)
vatandaşlar ile geçici olarak küçük bir yardım veya eğitim ve öğretim imkanı sağlanması halinde topluma faydalı hale getirilecek, üretken duruma geçirilebilecek kişiler bu Kanun kapsamı içindedir.
Ancak, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde sayılan genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin 5510 sayılı
Kanun gereği ödedikleri katılım payları bu Kanun kapsamındadır. Ancak yıl içinde ödenen tutarlar, takip eden yılda Hazine tarafından Fona geri ödenir.
Ayrıca, kanunla veya Cumhurbaşkanlığı kararnamesiyle kurulu sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olmakla veya bu kuruluşlarca aylık veya gelir bağlanmış olmakla birlikte, Fon Kurulunca belirlenecek ölçütlere göre; hane içindeki kişi başına düşen geliri, onaltı yaşından büyükler için belirlenen aylık net asgari ücretin 1/3’ünden az olan kişilerden fakir ve muhtaç durumda bulunanlar da bu Kanun kapsamındadır.
Her türlü acil durum ve afetten zarar görenler ve şehit yakınları ile gaziler ise, Fon Kurulu ile Sosyal
Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarınca belirlenecek kriter ve süreler çerçevesinde bu Kanun ile sağlanacak haklardan yararlandırılır.”, 7.3. “Vakıflar” başlıklı 7 nci maddesinde; “Bu Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıfları kurulur.
Mülkî idare amirleri vakfın tabii başkanı olup, illerde belediye başkanı, defterdar, il millî eğitim müdürü, il sağlık müdürü, il tarım müdürü, il sosyal hizmetler ve çocuk esirgeme kurumu müdürü ve il müftüsü; ilçelerde belediye başkanı, mal müdürü, ilçe millî eğitim müdürü, Sağlık Bakanlığının ilçe üst görevlisi, varsa ilçe tarım müdürü ve ilçe müftüsü vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, il dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının valinin çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğuyla kendi aralarından seçecekleri birer muhtar üye ile ilde kurulan ve bu Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri iki temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi; ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve bu
Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İl veya ilçede bu Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde, hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar.
Büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il ve ilçe sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıflarında, ikinci fıkrada hayırsever vatandaşlar arasından seçileceği belirtilen iki üye; il sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıfları için doğrudan vali tarafından, ilçe sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıfları için ise kaymakamın teklifi üzerine vali tarafından belirlenir. Ayrıca, il veya ilçede bu Kanunda belirlenen
/
amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu bulunmaması hâlinde il sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıfları için doğrudan vali tarafından, ilçe sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıfları için ise kaymakamın teklifi üzerine vali tarafından üçüncü bir kişi daha belirlenir. İl veya ilçe sınırları içerisinde köy bulunmaması hâlinde, köy muhtarı yerine bir mahalle muhtarı daha mütevelli heyetinde görev yapar. İlde vali, bir vali yardımcısını başkan vekili olarak; büyükşehir belediye başkanı, genel sekreteri veya genel sekreter yardımcısını; il belediye başkanı da bir belediye başkan yardımcısını toplantılarda kendisini temsil etmek üzere görevlendirebilir…”, 8. Aile, Çalışma ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Sosyal Yardımlar Genel Müdürlüğünün “Cezaevi ve Tutukevlerinde Bulunan Kişilere Yönelik Yardımlar” konulu 24/04/2018 tarihli ve E.45707 sayılı (ülke genelindeki tüm sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıflarına hitaplı) yazısında; “Sosyal
Yardımlaşma ve Dayanışma Teşvik Fonu Kurulunun 2008/1 sayılı kararıyla kabul edilmiş olan “Cezaevi ve Tutukevinde Bulunan Kişilere Yönelik Yardımlara İlişkin İlke Kararı” kapsamında, …. Söz konusu
İlke Kararı, cezaevi ve tutukevlerinde hükümlü ve tutuklu olarak bulunan Türk vatandaşlarını kapsar.
Terör örgütü üyeliği veya bu örgütlerin faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlar, Devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, Devlet sırlarına karşı suçlar ve casusuluk, cinsel saldırı veya çocuğun cinsel istismarı sebebiyle hükümlü ve tutuklu olarak ceza infaz kurumunda bulunanlar söz konusu İlke Kararı kapsamı dışındadır. Ancak bu kişilerin kendileri ile birlikte kalan çocuklarının ilgili mevzuat çerçevesinde karşılanamayan temel ihtiyaçlarına yönelik olarak ayni yardımlar yapılabilir.
…
2548 sayılı Ceza Evleriyle Mahkeme Binaları İnşaası Karşılığı olarak Alınacak Harçlar ve Mahkumlara
Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında Kanun 2 inci maddesi ve Hükümlü ve Tutuklular ile Ceza İnfaz
Kurumları Personelinin İaşe Yönetmeliğinin “Devlet tarafından iaşe edilecek kişiler” başlıklı 4 üncü maddesi çerçevesinde ücretsiz olarak iaşeleri yapılan kişilere yönelik olarak aynı amaçla SYD Vakıfları tarafından yardım yapılamaz.
İlgili mevzuatları gereği hükümlü ve tutuklulara yönelik sağlanan imkanlar… dikkate alınarak aynı kapsamda SYD Vakıfları tarafından yardım yapılamaz.
SYD Vakıfları tarafından başvuru sahibi hükümlü veya tutuklunun; bu İlke Kararının 2 nci maddesinde sayılan suçlar sebebiyle kurumda bulunup bulunmadığı,… gibi hususlarda cezaevi ve tutukevinden yazılı bilgi alınarak bu bilgiler kapsam … değerlendirmesine dahil edilir.
…
Bu İlke Kararı kapsamında; hükümlü ve tutuklular ile bu kişilerle birlikte cezaevi ve tutukevlerinde kalan çocuklarının kişisel ihtiyaçlarına (temizlik ve hijyen malzemesi, kıyafet, vb.) yönelik olarak Vakıf
Mütevelli Heyetince uygun görülen, düzenlilik arz etmeyen süreli yardımlar …. Vakıf imkanları çerçevesinde yapılabilir. Bu tür yardımların ayni olarak yapılması gerekmekte olup, bu kişilere nakdi olarak yardım yapılmamasına dikkat edilir….”
Açıklamalarına yer verilmiştir.
IV. KAMU DENETÇİSİ SN. CELİLE ÖZLEM TUNÇAK’IN KAMU BAŞDENETÇİSİ’NE
ÖNERİSİ
9. Kamu Denetçisi tarafından yapılan inceleme ve araştırma neticesinde; başvuranın iddiaları, İdarenin konu ile ilgili açıklamaları, ilgili mevzuat ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek hazırlanan “Ret
Karar Önerisi” Kamu Başdenetçisi’ne sunulmuştur.
V. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE
A. Hukuka, Hakkaniyete ve İnsan Haklarına Uygunluk Yönünden Değerlendirme 10. Bahse konu şikâyet başvurusunda özetle; adı geçen, hükümlü olarak Keskin T Tipi Ceza İnfaz
Kurumunda bulunduğunu, herhangi bir geliri ve mal varlığının olmadığını, bu sebeple Kırıkkale Sosyal
Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfına ayni ve nakdi yadımı için başvurduğunu, ancak başvurusunun eşitlik ilkesine aykırı bir şekilde reddedildiğini iddia etmiş olup, gereğinin yapılmasını talep etmiştir.
11. Anayasa’nın 2. maddesinde yer alan hukuk devletinin temel ilkelerinden biri de “belirlilik”tir.
Anayasa Mahkemesinin 17/04/2008 tarih ve 2005/5 Esas, 2008/93 Karar sayılı ilamında da açıkça vurgulanan “belirlilik ilkesine” göre, yasal düzenlemelerin hem kişiler hem de idare yönünden herhangi bir duraksamaya ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde açık, net, anlaşılır, uygulanabilir ve nesnel olması, ayrıca kamu otoritelerinin keyfi uygulamalarına karşı koruyucu önlem içermesi gereklidir. Belirlilik ilkesi, hukuksal güvenlikle bağlantılı olup, bireyler belirli bir kesinlik içinde, hangi somut eylem ve olguya hangi hukuksal yaptırımın veya sonucun bağlandığını, bunların idareye hangi şekilde müdahale yetkisi verdiğini bilmelidir. Ancak bu durumda kişiler kendisine düşen yükümlülükleri öngörebilir ve davranışlarını ayarlayabilir. Hukuk güvenliği, normların öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde devlete güven duyabilmesini, devletin de yasal düzenlemelerde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kılmaktadır.
12. Ayrıca; Anayasanın 87’nci maddesine göre “kanun koymak, değiştirmek ve kaldırmak” Türkiye
Büyük Millet Meclisinin görev ve yetkisindedir. Yasa koyucu Anayasada belirtilen istisnalar dışında istediği alanda ve istediği içerikte kanun çıkarmakta özgürdür. Anayasa’ya aykırı olmamak şartıyla her konunun kanunla düzenlenebileceği ifade edilmektedir. Bu konuda geniş bir takdir alanına sahiptir.
Bununla birlikte, idarenin bütün işlemlerinin önceden öngörülerek bütün unsurlarıyla kurallara bağlanması da mümkün değildir. Bu sebeple, çok çeşitli görevler üstlenmiş olan idarenin, durumun icabına göre harekette bulunma konusunda serbest olması gerekmektedir ve görevlerinin niteliği açısından idarelere belli konularda takdir yetkisi tanımak zorunludur. Kanun koyucu, idarelerin görev ve yetkilerinin sınırlarını çizerken, belirli bir konuda karar alıp almama veya alacağı kararlar arasından seçim yapma konusunda, ayrıca yetkileri kullanıp kullanmamada ve kullanılmasının gereklerini saptamada, idareleri az ya da çok serbest bırakabilmektedir. Bu gibi durumlarda da idarenin takdir yetkisinden söz edilmektedir (Prof. Dr. A. Şeref Gözübüyük, “Yönetim Hukuku” Güncelleştirilmiş 14 üncü Bası, 1
Turhan Kitabevi, Ankara, 2000, s.277) .
13. Buna göre takdir yetkisi, hukuk kurallarıyla idarenin nasıl ve hangi yöntemle hareket edeceğinin belirlenmediği hallerde, idareye bu boşluğun doldurulabilmesi, somut ihtiyaçlara en uygun cevabı verilebilmesi için tanınan serbest karar alma veyahut mevcut seçeneklerden birini özgürce seçebilme iradesidir. Takdir yetkisi özel bir yetki türü değil, idarenin yetki kullanımında farklı bir şekildir (Kaya,
1
Danıştay 8. D. E. 2011/1214 K. 2011/3344 T. 24.6.2011 “…İdarelere belli bir kararı alıp almamak veya kanunda öngörülen değişik çözümler arasında bir seçim yapmak konusunda tanınan serbestiye takdir yetkisi denir. Bu yetki, keyfi bir hareket yetkisi olmayıp, ancak mevzuatın belirlediği alan içerisinde hukuka uygun bir şekilde kullanılabilir. Takdir yetkisine dayalı işlemlerin hukukun belirlediği sınırlar ile kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun şekilde objektif, makul ve geçerli neden ve gerekçelere dayalı olarak tesis edilmesi gerektiği idare hukukunun en temel ilkesidir. …” www.kazanci.com (E.T.: 28.12.2014)
Cemil, İdarenin Takdir Yetkisi ve Yargısal Denetimi, On İki Levha Yayıncılık, Onuncu Baskı, İstanbul 2011, s.19). Başka bir ifadeyle takdir yetkisi, idareye, işlemin sebebini, konusunu, zaman ve yerini belirlemek, çeşitli çözümlerden birini seçmek, işlem yapmak ya da yapmamak konusunda verilen hareket serbestisidir (Turan Yıldırım, İdare Hukuku, 5. baskı, İstanbul: On İki Levha, 2013, s.699). Bir başka tanıma göre de takdir yetkisi, belli olguların varlığı halinde, idarenin serbestçe ya da mevcut seçeneklerden birini uygun gördüğünce tercih ederek karar alabilme imkânıdır (Yıldızhan Yayla, İdare Hukuku, 2. baskı, Beta Yayınları, s.190).
14. Bu itibarla, somut başvuru hakkında yapılan inceleme neticesinde; adı geçenin, ilk olarak 13.03.2023 tarihinde Kamu Denetçiliği Kurumuna başvurduğu, yapılan inceleme sonrasında başvuru hakkında
Kırıkkale Valiliğine “Gönderme Kararı” verildiği, Kararımıza istinaden Kırıkkale Valiliğin Hukuk İşleri
Şube Müdürlüğünün cevabi yazı ve eklerinde özetle; başvuru hakkında ilgili vakıflardan gerekli bilgilerin istendiği, buna istinaden Keskin Kaymakamlığının cevabi yazısında, / ait 07.02.2023 tarihli dilekçenin Keskin Cumhuriyet Başsavcılığınca 07.02.2023 tarihli ve / sayılı yazı ekinde
Keskin Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfına gönderildiği, anılan Vakıf Mütevelli Heyetinde dilekçenin görüşüldüğü ve talebin kabul edilmediği, ayrıca Kırıkkale Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma
Vakfının 27.03.2023 tarihli cevabi yazısında da, Kırıkkale F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz
Kurumunda hükümlü olarak bulunan şahsın ayni ve nakdi yardım talebinin, mütevelli heyetinin gündemine serbest gündem maddesi olarak alındığı ve bahse konu talebin Sosyal Yardımlar Genel
Müdürlüğünün 24.04.2018 tarihli ve 45707 sayılı yazısı kapsamında degerlendirilerek uygun görülmediği belirtilmiştir.
15. Akabinde, adı geçenin aynı talebi içerir şikâyet dilekçesi ile yeniden Kurumumuza başvurması üzerine ilgili idareler ile yeniden iletişime geçilmiş, bu kapsamda Kırıkkale Sosyal Yardımlaşma ve
Dayanışma Vakfının cevabi yazısında ise özetle; adı geçenin maddi ve ayni yardım talebinin vakıf mütevelli heyetinin 15/02/2023 tarihli toplantısında değerlendirmeye alındığı, Keskin T Tipi Kapalı Ceza
İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 07.02.2023 tarihli yazısında belirtilen suç bilgisine göre bahse konu talebin
Sosyal Yardımlar Genel Müdürlüğünün 24.04.2018 tarihli ve 45707 sayılı yazısı kapsamında değerlendirildiği, anılan Genel Müdürlüğün “Cezaevi ve Tutukevinde Bulunan Kişilere Yönelik
Yardımlar” konulu yazısında, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşfik Fonu Kurulunun 2018/1 sayılı
Kararıyla kabul edilmiş olan “Cezaevi ve Tutukevinde Bulunan Kişilere Yönelik Yardimlara İlişkin İlke
Kararı” na göre şahsın işlediği suçlardan biri olan “Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı” suçunun, yapılacak yardımlar kapsamı dışında olduğunun açık bir șekilde belirtildiği, bu sebeple mütevelli heyeti kararı ile söz konusu talebin ilke kararı kapsamında değerlendirerek uygun görülmediği, şahsın talebinin uygun görülmediğine ilişkin / – / sayılı karar sonucunun da şahsa iletilmek üzere Kırıkkale
Cumhuriyet Bașsavcılığına gönderildiği açıklamalarına yer verilmiştir.
16. Bilindiği üzere, ilgili mevzuat hükümlerinde SYD Vakıflarının özel hukuk tüzel kişiliğine sahip ve yetkili karar organının mütevelli heyeti olduğu, yardımların düzenli aylık niteliğinde olmayıp muhtaç vatandaşların ihtiyaçlarının önem derecesi göz önünde bulundurularak yapıldığı, sosyal inceleme sonrasında muhtaçlık kararının alınması ve ayni-nakdi yardımların yapılmasına ilişkin tüm iş ve işlemlerin vakıflar tarafından yerine getirilmesi gerektiği, vakıflarının yönetim ve temsile yetkili organı olan mütevelli heyetinin atanmış ve seçilmiş üyelerden oluştuğu, mülkî idare amirlerinin vakfın doğal başkanı olduğu, vakıfların Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının idari yapılanması içerisinde yer aldığı, denetimlerinin ise Vakıflar Genel Müdürlüğü ve İçişleri Bakanlığı ile Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından yapılacağı hususları ayrıntılı bir şekilde açıklanmıştır.
/
17. Bununla birlikte, Aile, Çalışma ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Sosyal Yardımlar Genel
Müdürlüğünün ülke genelindeki tüm sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakıflarına gönderdiği 24/04/2018 tarihli iç yazısında ise; 17.1. Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Teşvik Fonu Kurulunun 2008/1 sayılı kararıyla kabul edilmiş olan “Cezaevi ve Tutukevinde Bulunan Kişilere Yönelik Yardımlara İlişkin İlke Kararı”nın cezaevi ve tutukevlerinde hükümlü ve tutuklu olarak bulunan tüm Türk vatandaşlarını kapsadığı, 17.2. Terör örgütü üyeliği veya bu örgütlerin faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlar, Devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, Devlet sırlarına karşı suçlar ve casusuluk, cinsel saldırı veya çocuğun cinsel istismarı sebebiyle hükümlü ve tutuklu olarak ceza infaz kurumlarında bulunan kişilerin söz konusu İlke Kararı kapsamı dışında olduğu, sosyal yardım başvurularında başvuru sahibi hükümlü veya tutuklunun sayılan suçlar sebebiyle kurumda bulunup bulunmadığının SYD Vakıfları tarafından cezaevi ve tutukevinden yazılı bilgi alınarak değerlendirmeye dahil edilmesi gerektiği, 17.3. Ayrıca, 2548 sayılı Kanunun 2 inci maddesi ile Hükümlü ve Tutuklular ile Ceza İnfaz Kurumları
Personelinin İaşe Yönetmeliğinin “Devlet tarafından iaşe edilecek kişiler” başlıklı 4 üncü maddesi çerçevesinde ücretsiz olarak iaşeleri yapılan kişilere yönelik olarak SYD Vakıfları tarafından yardım yapılamayacağı, bununla birlikte, bu kişilerin kendileri ile birlikte kalan çocuklarının ilgili mevzuat çerçevesinde karşılanamayan temel ihtiyaçlarına yönelik olarak ise vakıf mütevelli heyetince uygun görülen, düzenlilik arz etmeyen süreli yardımların yine vakıf imkanları çerçevesinde yapılabileceği, ancak bu tür yardımların da ayni olarak yapılmasına, nakdi olarak yardım yapılmamasına dikkat edilmesi gerektiği, Belirtilmiştir.
18. Bu kapsamda, her ne kadar başvurucu yaptığı ayni ve nakdi yardım başvurusunun ilgili SYD Vakfı tarafından usulsüz bir şekilde reddedildiğini iddia etmiş ise de; yukarıda yer alan bilgi, belge ve açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde; adı geçenin “Tasarlayarak Yakın Akrabayı Öldürmek/Çocuğun
Nitelikli Cinsel İstismarı” suçlarından dolayı hükümlü olduğu, iaşesinin devlet tarafından karşılanacak kişiler kapsamında yer aldığı anlaşılmış olup, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Teşvik Fonu Kurulunun 2008/1 sayılı kararıyla kabul edilmiş olan “Cezaevi ve Tutukevinde Bulunan Kişilere Yönelik Yardımlara
İlişkin İlke Kararı” ve sonrasında belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde cinsel saldırı veya çocuğun cinsel istismarı sebebiyle hükümlü ve tutuklu olarak ceza infaz kurumunda bulunanlar ile iaşesi Devlet tarafından karşılanacak hükümlü ve tutukluların söz konusu İlke Kararı kapsamı dışında olduğu, kaldı ki kapsam dahilinde yapılacak yardımların bile nakdi olarak yapılmamasına dikkat edilmesi gerektiği belirtildiğinden bahse konu yardım talebinin idarece kabul edilmemesine dair işlemin, yardım başvurusu yapan kişilerde aranan kriterlerin karşılanmamasından kaynaklandığı, idarenin bu işleminde yasadan kaynaklanan takdir hakkını kullandığı ve bu haliyle idarenin işleminde hukuka ve hakkaniyete aykırılık bulunmadığı kanaatine varılmıştır.
19. Ayrıca, daha önce benzer taleplerle ilgili olarak Kurumumuza yapılan şikayet başvurularında verilmiş emsal kararlar da (2022/14003 başvuru nolu Ret Kararı, 2023/2305 nolu Ret Kararı, 2023/220 nolu Ret
Kararı, 2022/16113 nolu Ret Kararı, 2021/12805 başvuru nolu Ret Kararı, 2021/2258 başvuru nolu Ret
Kararı, vb.) bulunmaktadır.
B. İyi Yönetim İlkeleri Yönünden Değerlendirme
/
20. İyi yönetim ilkelerine 28/03/2013 tarihli ve 28601 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Kamu
Denetçiliği Kurumu Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde yer verilmiş olup, idareden istenilen bilgi ve belgelerin süresi içinde ve gerekçeli olarak
Kurumumuza gönderildiği, ayrıca idarenin başvuranla ilgili işlemlerinde kanunlara uygunluk, makul sürede karar verme ve kararın geciktirilmeksizin bildirilmesi ilkelerine uygun davrandığı görülmüştür.
VI. HAK ARAMA ÖZGÜRLÜĞÜNE İLİŞKİN AÇIKLAMA
21. 6328 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, bu Ret Kararının başvurana tebliği tarihinden itibaren, ilgili idarenin işlemine karşı (varsa) dava açma süresinden kalan süre kaldığı yerden işlemeye devam edecek olup, yetkili ve görevli İdare Mahkemesinde yargı yolu açıktır.
VII. KARAR
Yukarıda açıklanan gerekçelerle BAŞVURUNUN REDDİNE, Kararın, BAŞVURANA ve KIRIKKALE VALİLİĞİNE tebliğine, Türkiye Cumhuriyeti Kamu Başdenetçisince karar verildi.
Şeref MALKOÇ
Kamu Başdenetçisi
/