Valiliğin tasarufunda bulunan alışveriş merkezinde yangın çıkması ve olayın meydana gelmesinden belediyenin yüzde yirmi oranında kusurlu tutulması (Yargıtay)

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01.10.2019 tarih ve 2019/234 E. – 2019/827 K.sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesinin davalı Ankara İl Özel İdaresi’ne izafeten Ankara Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, Ankara Ulus semtinde davalılardan Ankara Valiliği İl Özel idaresinin sahibi olduğu Modern Çarşı’da 24.12.2003 tarihinde meydana gelen yangında sigortalılara ait işyerlerinin yandığını; Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/95 esas sayılı dosyasında; BEDAŞ’ın %20, İl Özel İdaresi’nin %20, Ankara Büyükşehir Belediyesi‘nin %20, Modern Çarşı esnafının %20, …’ın %10 ve …’nin %10 kusurlu bulunduğunu, Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2004/502 E. sayılı ve Ankara 20. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/311 D.İş dosyasında da kusurlu bulunduklarını, bu kapsamda toplam 948.024,34 TL’nin sigortalılara enflasyon klozu da dikkate alınarak ödeme yapıldığını, TTK m. 1301 uyarınca sigortalıların haklarına halef olduklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 948.024,34 TL’nin ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekili, yangın çıktığında elektriklerin kesik olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Ankara İl Özel İdaresi vekili, zamanaşımı def’inde bulunarak, kiracı olan …’nin yanında işçi olarak çalışan …’ın, aydınlatma jeneratörünü çalıştırırken benzinin dökülüp alev almasıyla yangın çıktığını, savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı … vekili, zamanaşımı def’inde bulunarak, çarşının ve iş yerinin ruhsatlandırılma ve denetimlerinin davalı idare görevleri arasında bulunmadığını savunarak, davanın esastan reddini istemiştir.
Diğer davalılar savunma yapmamışlardır.
İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile davalılardan TEDAŞ ve Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığının kendi sıfatından dolayı hakkında açılan davaların reddine, davalılar Ankara Valiliği İl Özel İdaresi (devredilmekle Ankara …) ile … ve … hakkına açılan davaların kısmen kabulü ile, toplam 889.652,49 TL’nin ödeme tarihlerinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte anılan davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen kararın davalı Ankara … vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince; İl Özel İdaresine izafeten davalı belediyenin istinaf itirazları yönünden, emsal içtihatlar da dikkate alınarak BK 50-51.(6098 s.TBK m 61-62) maddeleri uyarınca verilen zarardan davalının da sorumlu olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine, davalı belediyenin bu sıfata dayalı istinaf istemi yönünden ise, yangının meydana geldiği işyerlerine ait ruhsatların verilmesi işinin hizmet kusuru iddiasına yönelik olup, buna ilişkin taleplerin idari yargı yerinde ileri sürülmesi gerektiğinden, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek, yazılı gerekçe ile reddi doğru olmadığından, davalı belediyenin buna yönelik istinaf itirazlarının kabulü ile HMK.’nın 353/(1).a.4 maddesi uyarınca dava dosyasının ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, bu kararın davalı Ankara … vekili tarafından temyizi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan karar Dairemizin 2017/5385 E., 2019/1966 K. ve 11.03.2019 tarihli ilamıyla onanmış; Ankara 9.Asliye Ticaret Mahkemesince yapılan yargılamada tüm dosya kapsamına göre, davalılardan TEDAŞ hakkında açılan davanın reddine, davalılar Ankara Valiliği İl Özel İdaresi (devredilmekle Ankara …) ile … ve … hakkına açılan davaların kısmen kabulü ile 58.156,00 TL’nin 29.01.2004 tarihinden, 2.000,00 TL’nin 23.03.2004 tarihinden, 98.820,00 TL’nin 29.01.2004 tarihinden, 580.000,00 TL’nin 05.02.2004 tarihinden, 5.000,00 TL’nin 16/04/2004 tarihinden,56.370,00 TL’nin 29.01.2004 tarihinden, 89.306,49 TL’nin 29.01.2004 tarihinden ollmak üzere toplam 889.652,49 TL’nin yukarıdaki ödeme tarihlerinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte anılan davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine dair karar kesinleşiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığının kendi sıfatından dolayı hakkında açılan davada, davanın yargı yolunun caiz olması dava şartı noksanlığı nedeniyle HMK’nin 114/(1).b. maddesi yollamasıyla HMK’nin 115/2.maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı … vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Ankara İl Özel İdaresi’ne izafeten Ankara Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Ankara İl Özel İdaresi’ne izafeten Ankara Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 60.727,76 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Ankara İl Özel İdaresi’ne izafeten Ankara Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı’dan alınmasına, 18.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

i.