2886 sayılı Kanun kapsamındaki işlemlerde belediye encümeninin karar alma usulüne ilişkin (Danıştay)

Temyiz Eden (Davalı) : Çan Belediye Başkanlığı

Karşı Taraf (Davacı) : ……….. Sanayi ve Ticaret A.Ş.

İstemin Özeti : 118 yataklı turistik kaplıca oteli inşaatı ihalesinden vazgeçilmesine ilişkin Belediye Encümeninin 6.10.1987 gün ve 989 sayılı kararının iptali istemiyle açılan dava sonunda: 6.10.1987 gün ve 989 sayılı dava konusu Belediye Encümeni kararının, 2886 sayılı Yasasının 14. maddesi hükmü uyarınca tüm encümen üyelerinin katılımıyla alınması gerekirken iki üye hazır bulunmaksızın alındığı, bundan dolayı yasa hükmüne uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu Encümen kararını şekil yönünden iptal eden Bursa 1. inci idare Mahkemesinin 13.12.1989 gün ve E:1987-1068, K:1989-1079 sayılı kararının; davalı, idare tarafından, 1580 sayılı Belediye Kanununun 78. maddesine göre Belediye Encümeninin yarıdan bir fazla üyenin katılımıyla toplanabileceği, dava konusu kararında encümenin yarıdan bir fazla üyenin katılımıyla gerçekleştirdiği toplantı sonucunda alındığı iddiasıyla temyizen incelenip bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir.

Danıştay Tetkik Hakimi : Yakup Bal

Danıştay Savcısı : M. ilhan Dinç

Düşüncesi : Davacıya ihale olunan 118 yataklı turistik kaplıca oteli inşaatı için sözleşme yapılmasından vazgeçilmesine ilişkin Belediye Encümeni kararının iptali talebiyle açılan dava sonunda, Bursa 1. İdare Mahkemesince verilen iptal kararı temyiz olunmakla dosya incelendi.

Dava konusu encümen kararı, olayda ihale komisyonu olarak görev yapan Belediye Encümeninin noksan nisapla toplanması nedeniyle şekil yönünden iptal edilmiştir. Gerçekten 2886 sayılı Yasanın 13. ve 14. maddeleri hükümleri karşısında olayda ihale komisyonu olarak toplanıp görev yapan Belediye Encümeninin 1580 sayılı Yasanın 78. maddesindeki nisapla yetinilmesi mümkün olmadığı cihetle, anılan karar şekil yönünden mevzuata aykırıdır. Bu itibarla anılan kararın iptaline ilişkin mahkeme kararı yerindedir.

Öte yandan temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Yasanın 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymadığından, bozulması istenen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte görülmemiştir.

Bu nedenle temyiz isteminin reddi ve mahkeme kararının onanması gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Onuncu Dairesince işin gereği düşünüldü :

İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması 2577 sayılı idari Yargılama Usulü Kanununun 3622 sayılı Kanun ile değişik 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Bozulması istenen karar, usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen temyiz sebepleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz isteminin reddi ile bozulması istenen kararın onanmasına 27.5.1992 gününde oybirliğiyle karar verildi.