9. Daire  2004/1012 E.  2005/571 K.

Temyiz İsteminde Bulunan : … Büyükşehir Belediye Başkanlığı

Vekili : Av. …

Karşı Taraf : ……. Belediye Başkanlığı

Vekili : Av. …

İstemin Özet : Ödenmeyen emlak vergisi payından dolayı, davacı idare adına kesilen 334.025.094.130 TL cezanın tahsili amacıyla davacı idarenin İller Bankası”ndaki alacakları üzerine konulan haciz işleminin iptali istemiyle açılan davayı; 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun 4736 sayılı Kanunun 4/c maddesiyle değişen ve 1.3.2002 tarihinden itibaren yürürlüğe giren mükerrer 38. maddesinin 4. fıkrasında; Belediye Başkanlarının, belediyelerin tahsil ettikleri vergilerden il özel idarelerine ve Büyükşehir belediyelerine ödemeleri gereken payları, zamanında ve tam olarak ödenmesini sağlamakla yükümlü oldukları, bu yükümlülüğe uymayanlar adına, zamanında ödenmeyen payların %10”u tutarında ceza kesileceği ve bu cezanın 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uyarınca müşterek ve müteselsilen sorumluluk esasına göre tahsil edileceği hükmüne yer verildiği, ancak, bu son fıkra hükmünün 4837 sayılı Kanunun 4. maddesiyle 11.4.2003 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yürürlükten kaldırıldığı, dosyanın incelenmesinden, 2002/Mart ila 2003/Nisan tarihleri arasındaki emlak vergisi payının davalı Büyükşehir Belediye Başkanlığına aktarılmaması nedeniyle aktarılmayan kısmın %10”u oranında ceza kesildiği ve bu cezanın tahsili amacıyla dava konusu haciz işleminin yapıldığının anlaşıldığı, olayda, haciz işleminin hukuki dayanağının davacı idare adına kesilen ceza olduğu ve bu cezanın da 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun mükerrer 38/4 maddesi uyarınca kesildiği hususunda ihtilaf bulunmadığı, bu durumda, bu madde uyarınca, toplanan emlak vergisinden Büyükşehir Belediyelerine ödenmesi gereken payların zamanında ve tam olarak ödenmesi yükümlülüğü belediye başkanlarına ait olduğundan ve aynı fıkranın 11.4.2003 tarihinde yürürlükten kalkan son cümlesi uyarınca da yükümlülüğe uymayanlar adına zamanında ödenmeyen payların %10”u tutarında ceza kesileceği hükme bağlandığından, cezanın yükümlüsü olmayan davacı Belediye Başkanlığının İller Bankasındaki alacakları üzerine konulan haciz işleminde isabet görülmediği gerekçesiyle kabul eden Adana 1. Vergi Mahkemesi”nin 22.1.2004 tarih ve 2004/42 sayılı kararının, 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun mükerrer 38/4 maddesi hükmü 2003/Nisan itibariyle yürürlükten kaldırıldığından 2002/Mart-2003/Nisan dönemi için tahsil edilen emlak vergisi payının %10”u tutarındaki cezanın tahsili için davacı idarenin İller Bankası nezdindeki alacaklarına haciz konulması işleminin yasal olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir.

Danıştay Savcısı Cavit Zeybek”in Düşüncesi: İdare ve yergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması.

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen Mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

Tetkik Hakimi Güneş Kurtoğlu Karacık”ın Düşüncesi: İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü: Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanan Vergi Mahkemesi kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, temyiz istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen iddialar, sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına, 22.90 YTL ilam harcının temyiz isteminde bulunandan alınmasına 16.3.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.


ÖZET: Adana 1. Vergi Mahkemesi, davacı Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nın İller Bankası’ndaki alacakları üzerine konulan haciz işleminin iptali talebini reddetmiştir. Mahkeme, 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu’nun mükerrer 38/4 maddesi uyarınca, belediyelerin tahsil ettikleri vergilerden il özel idarelerine ve Büyükşehir belediyelerine ödenmesi gereken payların zamanında ödenmemesi durumunda %10 ceza kesileceğini belirtmiştir. Temyiz istemi, hukuki dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Danıştay, Vergi Mahkemesi kararını onayarak, temyiz dilekçesindeki iddiaların kararın bozulmasını gerektirmediğine hükmetmiştir.