|
ÖZET: Emlak vergisi matrahı ve hesaplamalarında hatalı uygulamalar tespit edilmiştir. 2024 yılı Sayıştay denetim raporlarına göre, büyükşehir olmayan ilçe belediyelerinde bina ve arazi vergisinin matrahı ile vergi hesaplamalarında yanlışlıklar yapılmaktadır. 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu’nun ilgili maddeleri, vergi matrahının belirlenmesinde ve verginin tarh ve tahakkukunda izlenmesi gereken yöntemleri açıkça belirtmektedir. Ancak, yapılan incelemelerde, bazı durumlarda bin liraya kadar olan kesirlerin dikkate alındığı görülmüştür. Bu durum, belediyelerin mükelleflere gereğinden fazla emlak vergisi tahakkuk ettirmesine yol açmıştır.
Kamu İdaresi, hatalı uygulamanın düzeltildiğini ve emlak vergisinin hesaplamalarının 1319 sayılı Kanun’un 29’uncu maddesine uygun hale getirildiğini belirtmiş; ancak bu iddialarını destekleyecek belge sunmamıştır. Dolayısıyla, gelecekte de emlak vergisinin tarh ve tahakkuk işlemlerinin yasal çerçevede gerçekleştirilmesi büyük önem taşımaktadır. Bu bağlamda, ilgili mevzuata uygunluk sağlanarak mükelleflerin haklarının korunması gerekmektedir. |
BULGU: Emlak Vergisi Matrahı ve Verginin Hesabında Hatalı Uygulamalar Bulunması
2024 Yılı Sayıştay Denetim Raporları – Büyükşehir Olmayan İl Kapsamında Yer Alan İlçe Belediyesi
Emlak vergisinde bina ve arazinin vergi değeri olan matrahın hesabında ve verginin hesaplanmasında hatalı uygulamalar yapıldığı görülmüştür.
1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu’nun “Matrah” başlıklı 7’nci ve 17’nci maddelerinde bina ve arazi vergisinin matrahının, binanın ve arazinin bu Kanun hükümlerine göre tesbit olunan vergi değeri olduğu; “Verginin tarh ve tahakkuku” başlıklı 11’inci ve 21’inci maddelerinde bina ve arazi vergisinin tarh ve tahakkukunun belediye tarafından 29’uncu maddeye göre hesaplanan vergi değeri esas alınarak yıllık olarak tarh olunacağı; yapılan tarh ve tahakkuku takip eden yıllarda, 29’uncu maddeye göre tespit edilen vergi değeri üzerinden hesaplanan bina ve arazi vergisinin, her bütçe yılının başından itibaren o yıl için tahakkuk etmiş sayılacağı; “Vergi Değeri” başlıklı 29’uncu maddesinde ise vergi değerinin hesabında bin liraya, verginin hesaplanmasında ise bir liraya kadar olan kesirlerin dikkate alınmayacağı ifade edilmiştir.
Emlak vergilerinin tarh ve tahakkuk belgeleri üzerinde yapılan incelemede bazılarının vergi değeri olan matrahın hesabında bin liraya kadar olan kesirlerin, vergi hesaplanmasında ise bir liraya kadar olan kesirlerin dikkate alındığı görülmüştür. Yapılan bu hatalı uygulama ile Belediye tarafından her bir mükellefe olması gerekenden fazla tutarda emlak vergisi tarh ve tahakkuk ettirilmiştir.
Kamu İdaresi cevabında, yanlış uygulamanın düzeltildiği, emlak vergisinin tarh ve tahakkukunun 1319 sayılı Kanun’un 29’uncu maddesine uygun olarak yapıldığı ifade edilmişse de kanıtlayıcı belge sunulmamıştır.
Sonuç olarak, müteakip yıllarda da Emlak vergisinin tarh ve tahakkukunun 1319 sayılı Kanun’un 29’uncu maddesine uygun olarak yapılması gerekmektedir.