ÖZET: 2022 yılı Sayıştay Denetim Raporları, hafta sonu tatil günlerinde çalışma ruhsatı harcının yalnızca ulusal bayram günlerinde alınması gerektiğini ortaya koymuştur. Ancak, il belediyesi tarafından hafta sonları çalışan iş yerlerinden de bu harç alınması tespit edilmiştir. 7033 sayılı Kanun ile 394 sayılı Hafta Tatili Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılmış ve 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nda yapılan değişiklikle “Hafta tatili” ifadesi metinden çıkarılmıştır. Böylece, tatil günlerinde çalışma ruhsatı harcı yalnızca ulusal bayram günlerinde geçerli hale gelmiştir.

29 Ekim Cumhuriyet Bayramı, 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanun’a göre ulusal bayram olarak kabul edilmektedir. Bu bağlamda, iş yerleri hafta tatili ve genel tatil günlerinde faaliyet gösterdiklerinde tatil ruhsatı harcına tabi olmayacak, yalnızca ulusal bayram günlerinde bu harç alınmaya devam edecektir. 2022 yılına ait incelemelerde, idarenin ücret tarifesinde hafta tatili ve ulusal bayram günlerinde ruhsat verilmesine dair düzenlemeler yapıldığı ve bu harcın hafta tatilinde çalışan iş yerlerinden alındığı belirlenmiştir.

İdare, 2023 yılı itibarıyla yalnızca ulusal bayram günlerinde çalışan iş yerlerinden tatil ruhsatı harcını tahsil edeceğini bildirmiştir. Sonuç olarak, tatil günlerinde çalışma ruhsatı harcının mükellefi, ulusal bayram günlerinde faaliyet gösteren iş yerleri olmalı ve diğer günlerde bu harç alınmamalıdır.

BULGU: Hafta Sonu Tatil Günlerinde Çalışma Ruhsatı Harcının Hafta Tatili Günlerinde Alınması

2022 Yılı Sayıştay Denetim Raporları – İl Belediyesi

İdare tarafından sadece ulusal bayram gününde açık olan iş yerlerinden alınması gereken “Tatil Günlerinde Çalışma Ruhsatı Harcı”nın hafta sonları çalışan iş yerlerinden de alındığı görülmüştür.
7033 sayılı Sanayinin Geliştirilmesi ve Üretimin Desteklenmesi Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 01.07.2017 tarihli ve 30111 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.
Söz konusu Kanun’un 1’inci maddesiyle 02.01.1924 tarihli ve 394 sayılı Hafta Tatili Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılmış, bunun yanında aynı Kanun’un 12’nci maddesiyle ise 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nun 58’inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Hafta tatili ve ulusal” ibaresi “Ulusal” şeklinde değiştirilmiştir.
Madde metni değişiklik yapılmadan önce “Hafta tatili ve ulusal bayram günlerinde çalışmaları belediyelerce izne bağlı işyerlerine ruhsat verilmesi, Tatil Günlerinde Çalışma Ruhsatı Harcına tabidir.” şeklinde iken bahse konu değişiklikle birlikte hafta tatili ibaresi metinden çıkarılmış ve “Ulusal bayram günlerinde çalışmaları belediyelerce izne bağlı işyerlerine ruhsat verilmesi, Tatil Günlerinde Çalışma Ruhsatı Harcına tabidir.” şeklinde yeniden düzenlenmiştir.
Buna göre değişiklikten sonra “Tatil Günlerinde Çalışma Ruhsatı Harcı” sadece ulusal bayram günlerinde çalışan iş yerlerinden alınmaktadır.
2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanun’un 1’nci maddesine göre, 29 Ekim günü Ulusal Bayramdır. Bayram 28 Ekim günü saat 13.00’ten itibaren başlar ve 29 Ekim günü devam eder. Yukarıda yer verilen düzenlemelere göre iş yerlerince hafta tatili ve genel tatil günlerinde çalışılması durumunda Tatil Günlerinde Çalışma Ruhsatı Harcına tabi olunmayacak, ulusal bayram günlerinde faaliyet gösterildiğinde ise söz konusu harca tabi olunmaya devam edilecektir.
Yapılan incelemede; İdarenin 2022 yılında uygulanan ücret tarifesinde “Hafta tatili ve Ulusal Bayram günlerinde çalışmaları belediyelerce izne bağlı işyerlerine ruhsat verilmesi, Tatil Günlerinde Çalışma Ruhsatı Harcına tabidir.” şeklinde düzenleme yapıldığı ve hafta tatilinde çalışan işyerlerinden bu harcın alındığı tespit edilmiştir.
Yukarıda yer alan denetim tespiti üzerine İdare tarafından; söz konusu harcın 2023 yılı itibariyle ulusal bayram günlerinde çalışan iş yerlerinden tahsil edileceği ifade edilmiştir.
Sonuç olarak; Tatil Günlerinde Çalışma Ruhsatı Harcının mükellefi, ulusal bayram olan Cumhuriyet Bayramı’nda çalışan iş yerleri olup söz konusu günde faaliyet gösteren iş yerlerinin tespiti yapılarak bu harcın tahsili sağlanmalı, bunun dışındaki iş yerlerinden söz konusu harç alınmamalıdır.