Karayolları Trafik Kanununa Göre Alınması Gereken Bazı Harçların Tahakkuk Ve Tahsil Edilmemesi (Sayıştay)

BULGU: Karayolları Trafik Kanununa Göre Alınması Gereken Bazı Harçların Tahakkuk Ve Tahsil Edilmemesi

2021 Yılı Sayıştay Denetim Raporları – İl Özel İdaresi

İl özel idaresi sorumluluğunda bulunan yolların etrafında bulunan tesislerden, Karayolları Trafik Kanunu ve yönetmeliklere göre alınması gereken ücretlerin tahakkuk ve tahsilatlarının yapılmadığı tespit edilmiştir.
2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 15.05.1997 tarih ve 22990 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan Karayolları Kenarında Yapılacak ve Açılacak Tesisler Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik 1), 19.06.1985 tarih 18789 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan Karayolu Trafik Güvenliğinin Sağlanması Yönünden, Yolun Yapısında Yapılacak Her Türlü Çalışmalarda Alınacak Tedbirler İle Karayolu Dışında, Kenarında Veya Üzerindeki Diğer Levhalar, Işıklar Ve İşaretlemeler Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik 2) ve 18.07.1997 tarih 25053 Mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan Karayolları Trafik Yönetmeliği (Yönetmelik 3) ile karayolları kenarında yapılan yapı ve tesisler, karayolu dışında, kenarında veya üzerindeki diğer levhalar, ışıklar ve işaretlemeler ve geçiş yollarına ilişkin düzenlemeler yapılmıştır.
Karayolları Trafik Kanunu’nun 16’ncı maddesi ile karayolu sınırı içinde veya dışındaki levhalar, ışıklar, işaretleme ve benzerlerine ilişkin düzenlemeler getirilmiş olup, madde metninde belirtilen kurallara riayet edilmek suretiyle levha, ışık ve işaretlemelerin izne tabi olduğu belirtilmiştir. Yönetmelik 2’nin 13’üncü maddesinde levha, ışık, işaret, ağaç, direk, yangın musluğu, parmaklık, çit, ihata duvarı ve benzeri elemanların tesis edilmesinin Belediye sınırları dışında yolun yapım ve bakımı ile görevli kuruluşun iznine tabi olduğu ifade edilmiştir. Yönetmelik 1’in 13’üncü maddesinde de tesislerin ismini ve varsa bağlı bulunduğu şirketi belirleyen isim levhası ve amblemleri “bir adet” olmak üzere tesisin bünyesinde ve karayolu sınır çizgisi dışına konulabileceği, bunların dışındaki tüm yazı, sembol ve şekiller reklam ve ilan levhası sayılarak buna göre işleme tabi tutulacağı ifade edilmiştir.
Kanun ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, bütün tabelaların izne tabi olacağı ancak birden fazla tabela olması durumunda bunların ilan ve reklam levhası olarak değerlendirileceği anlaşılmaktadır.
Öte yandan, Kanun’un 17’nci maddesinde belediye sınırları dışında karayolu kenarındaki yapı ve tesislere ilişkin düzenlemeler yapılacağı ifade edilmiştir. Yönetmelik 1’in ve Yönetmelik 3’ün 22’nci maddeleri bu tesislerin de izne tabi olduğunu açıkça belirtmektedir.
Kanunda izinle ilgili düzenlemeler genelde madde içinde ve ilgili kuruluşa atıfla yapılmıştır. Başka bir ifadeyle, o karayolunun yapımı, bakımı, işletilmesi ile ilgili kuruluş, izin vermeye de yetkilidir.
Yönetmelik 1’in 16’ncı maddesinde ayrıca Geçiş İzin Yolu Belgesi’nden bahsedilmektedir. Maddede;
“Belediye sınırları dışındaki karayolları kenarında yapılacak ve açılacak tesislerden karayoluna bağlantı yapılmak istenmesi halinde, yolu yapan ve bakım altında tutan kuruluştan Geçiş Yolu İzin Belgesi alınması zorunludur.” denilmektedir. Geçiş yolu izin belgesi kanunda açıkça adı zikredilmeyen ancak yönetmeliklerde düzenlenen bir belgedir. Her ne kadar ilgili tesislere bağlantı yolları 18’inci maddede düzenlense de buradaki düzenleme sadece bir uzaklık ölçüsü verilmek için kullanılmış, yolun bizatihi kendisinde yapılacak çalışmalara ilişkin izin ise Kanun’un 13’üncü maddesinde düzenlenmiştir.
Bütün bu izinlere ilişkin alınacak ücretlerin ne olacağı ise 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 118’inci maddesine bağlı 9 sayılı tarifesinin 5 sayılı cetvelinde gösterilmektedir.
Nevşehir ili, ülkemizin önde gelen turistik yerlerinden Kapadokya’ya ev sahipliği yapmaktadır. Nevşehir Kültür ve Turizm Müdürlüğünün verilerinden 2019 yılında bölgedeki müze ve ören yerlerini dört milyona yakın turistin ziyaret ettiği anlaşılmıştır. Bölgenin geniş bir alana yayılması nedeniyle birçok işletmeci yol kenarlarında kafe, manzara yeri, lokanta, akaryakıt tesisi gibi işyerleri açmış olup bunların bazıları, il özel idaresinin sorumluluk alanında bulunan yolların kenarındadır. Yapılan incelemede idarenin karayollarındaki tesislere ilişkin herhangi bir tespitinin dahi olmadığı görülmüş olup tahsil edilmeyen harçlar sebebiyle idarenin gelir kaybına uğradığı değerlendirilmektedir.
Yukardaki mevzuat hükümlerine göre, bu tür işletmelerden Harçlar Kanunu’na göre ücret alınması gerekmektedir.