Kumsal alanda şezlong kiralanan belediyeden ecrimisil alınamayacağı (Danıştay)

Temyiz İsteminde Bulunan : … Belediye Başkanlığı

Vekili: Av… Av…

Karşı Taraf : … Mal müdürlüğü

İstemin Özeti : Aydın 1. İdare Mahkemesinin 2.10.1997 günlü, E:1996/1592, K:1997/889 sayılı kararının usul ve yasaya aykırı olduğu öne sürülerek bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti: Temyiz edilen kararda bozma nedenlerinden hiçbiri bulunmadığından, usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.

Tetkik Hakimi Ömer Köroğlu”nun Düşüncesi : Davacının fuzuli şagil olduğundan bahisle ecrimisil alınması olanaklı olmadığından temyiz isteminin kabulüyle idare mahkemesi kararının bozulmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

Savcı Sevim Göle”nin Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp idare mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir.

Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle idare mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince tetkik hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

Dava, …. …. …”da devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kumsal alanın şemsiye ve şezlong konulmak suretiyle işgal edilmesi nedeniyle 2886 sayılı Yasanın 75. maddesi uyarınca 10.6.1996-10.9.1996 dönemi için ecrimisil alınmasına ilişkin 30.-9.1996 günlü, 47-75/1155 sayılı işlemin iptali istemiyle açılmış; idare mahkemesince, dosyada yer alan bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, taşınmazı işgal ettiği açık olan davacıdan istenilen ecrimisil miktarında mevzuata aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; bu karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1580 sayılı Belediye Kanununun 1. maddesinde belediyenin, beldenin ve belde sakinlerinin mahalli mahiyette müşterek ve medeni ihtiyaçlarını tanzim ve tasviye ile mükellef hükmi şahsiyet olduğu belirlendikten sonra IS. maddenin 56. fıkrasında. “Belediyeye ait ılıcaları işletmek, deniz hamamları ve her nevi yıkanma müesseseleri açmak, açılmasına ruhsat verilenlere nezaret etmek” belediyelerin görevleri arasında sayılmıştır.

Anayasanın 43. maddesinde, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu hükmü yer almaktadır.

3621 sayılı Kıyı Kanununun 5. maddesinde de Anayasanın anılan hükmüne paralel bir düzenlemeyle kıyıların, devletin hüküm ve tasarrufu altında herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açık olduğu kurala bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, davacı belediyece devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kumsal alanın şemsiye ve şezlong kiralanması suretiyle işgal edildiğinden bahisle ecrimisil tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda sözü edilen yasa maddelerinden anlaşıldığı üzere halk plajları açmak, işletmek ve bunlardan halkın eşit düzenli ve sağlıklı bir şekilde yararlanmalarını sağlamak, toplumun ortak ve medeni gereksinimlerini karşılamak belediyelerin görevleri arasındadır.

Güneşlenen ve denize girenlere belli bir ücret karşılığında da olsa şemsiye ve şezlong kiralanması faaliyetinin toplumun kıyılardan yararlanması amacına yönelik olduğunda duraksama bulunmamaktadır.

Öte yandan, devletin özel mülkiyetinde veya hüküm ve tasarruf altında bulunan taşınmaz mallardan ecrimisil alınabilmesi, taşınmazın 2886 sayılı Yasadaki tanıma uygun olarak işgal edilmesi koşuluna bağlıdır. Gördüğü kamu hizmeti nedeniyle şemsiye ve şezlong kiralayan belediyenin bu faaliyetinin işgal, kendisinin de fuzuli sağıl olarak nitelendirilerek ecrimisil tahakkuk ettirilmesi mümkün bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle Aydın 1. İdare Mahkemesinin 2.10.1997 günlü, E:1996/1592, K:1997/889 sayılı kararının bozulmasına dosyanın adı geçen mahkemeye gönderilmesine 3.3.1999 gününde oybirliğiyle karar verildi.