| İzmir Bölge İdare Mahkemesi 3. Vergi Dava Dairesi E: 2022/1646 K: 2023/301 |
|
ÖZET : Dava; emlak vergileri ve vergi ziyaı cezalarına ilişkin düzenlenen ihbarnamelerin kaldırılması istemine ilişkindir. Başvuruya konu kararda karar verilmesine yer olmadığı kararı verilen kısım için yarım vekalet ücretine hükmolunması gerekirken ilk derece yargı merciince davalı idare aleyhine tam vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli bulunmamış, davalı idare istinaf başvurusu bu nokta yönünden haklı bulunarak kararın belirtilen kısmının kaldırılıp vekalet ücretinin yarısına hükmedilmesi gerekmektedir. BAŞVURUNUN KONUSU : Davacının maliki olduğu Manisa İli, Salihli İlçesi, Caferbey Mahallesinde bulunan arsalarına ilişkin yapılan emlak vergileri ve vergi ziyaı cezalarına ilişkin düzenlenen ihbarnamelerin kaldırılması istemiyle açılan davada; taşınmazların bulunduğu Caferbey Mahallesinin isminin 09.12.1987 tarihli Belediye Meclisi kararı ile B. Mahallesi olarak değiştirildiği, bu durumun 22.01.1988 tarihinde İlçe İdare Kurulu Kararı ve 03.03.1988 tarihli valilik onayı ile kesinleştiği, Mahkeme kayıtlarına 04.06.2021 tarihli ara karar cevabında davacı adına kayıtlı Caferbey Mahallesindeki taşınmazların B. Mahallesinde kayıtlı olduğunun anlaşıldığı, davalı idarenin 17.02.2021 tarihli savunma dilekçesinde, davacının 7256 Sayılı Kanun kapsamında yapılandırma başvurusunda bulunduğu ve yapılandırma nedeniyle vergi ziyaı cezalarının terkin edildiğinin belirtmesi üzerine Mahkemece yapılan ara karar ile bu durumu belgeleyen bilgi ve belgelerin istendiği, idarenin ara karar cevabı üzerine, davacının 7256 Sayılı Kanun kapsamında yapılandırma başvurusunun bulunmadığı, idarece Danıştay Dokuzuncu Dairesi’nin 15.03.2017 tarih ve E:2016/18846, K:2017/2790 Sayılı kararı nedeniyle vergi ziyaı cezalarının terkin edildiği, ancak emlak vergilerinin davacı tarafından ödenmediğinin belirtildiği, buna göre, davacıya ait yukarıda numaraları belirtilen parsellerin B. Mahallesinde yer aldığı halde davacı tarafından ilgili parsellerin emlak bildirimlerinin Caferbey Mahallesi arsa m² birim değerleri üzerinden beyanda bulunulduğunun tespit edilmesi üzerine, B. Mahallesi için belirlenen arsa m² birim değer farkları üzerinden ikmalen tarh edilen arsa vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı, davacı adına kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden; dava konusu ihbarnamelerde yer alan vergi ziyaı cezalarının idarece re’sen terkin edildiğinin belirtilmesi nedeniyle, konusu kalmayan vergi ziyaı cezaları hakkında karar verilmesine yer bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına, davanın, emlak vergileri yönünden reddine, vergi ziyaı cezaları yönünden ise konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak Manisa Vergi Mahkemesi Hakimliği’nce verilen 28.03.2022 tarih ve E:2021/5, K:2022/212 Sayılı kararın; davacı tarafından; söz konusu arsaların Caferbey mahallesinde kayıtlı olduğu hususunun tapu sicil müdürlüğü kayıtları ile de sabit olduğu, dava konusu arsaların B. Mahallesine alındığına ilişkin davacıya herhangi bir bildirim yapılmadığı, Salihli Belediyesi tarafından takdir edilen ve her yıl Ocak ve Şubat ayları içerisinde tahakkuku yapılan emlak vergilerinin yasal süre içerisinde davacı tarafından düzenli olarak ödendiği, Emlak Vergisi Kanunu’nun 33. maddesi gereğince emlak vergisi değerini tadil eden herhangi bir sebep bulunmadığından, bildirimde bulunulmadığı, ileri sürülerek kısmen redde ilişkin kısmının, davalı idare tarafından ise; davanın kısmen ret, kısmen karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesine rağmen, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde isabet bulunmadığı ileri sürülerek vekalet ücretine dair kısmının kaldırılması istenilmektedir. SAVUNMANIN ÖZETİ ( DAVACI ) : Savunma verilmemiştir. SAVUNMANIN ÖZETİ ( DAVALI ) : Savunma verilmemiştir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren İzmir Bölge İdare Mahkemesi Üçüncü Vergi Dava Dairesince işin gereği görüşüldü: KARAR : İstinaf başvuruları, davacının maliki olduğu Manisa İli, Salihli İlçesi, Caferbey Mahallesinde bulunan arsalarına ilişkin yapılan emlak vergileri ve vergi ziyaı cezalarına ilişkin düzenlenen ihbarnamelerin kaldırılması istemiyle açılan davada; davanın kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına, davanın, emlak vergileri yönünden reddine, vergi ziyaı cezaları yönünden ise konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak Manisa Vergi Mahkemesi Hakimliği’nce verilen 28.03.2022 tarih ve E:2021/5, K:2022/212 Sayılı kararın kaldırılması istemine ilişkin olup, söz konusu kararın davalı idare aleyhine takdir olunan vekalet ücreti dışındaki kısımları usul ve yasaya uygun olup, kararın kaldırılmasını gerektiren başka bir neden de bulunmamaktadır. Bu bakımdan davacı tarafın istinaf başvurusunun reddi gerektiği gibi 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 31. maddesiyle atıf yapılan 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 331/1. maddesinde; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği, aynı Kanun’un 327/1. maddesinde; gereksiz yere davanın uzamasına veya gider yapılmasına sebebiyet vermiş olan tarafın, davada lehine karar verilmiş olsa bile, karar ve ilam harcı dışında kalan yargılama giderlerinin tamamını veya bir kısmını ödemeye mahkûm edilebileceği ve 329/1. maddesinde; kötü niyetli davalı veya hiçbir hakkı olmadığı hâlde dava açan tarafın, yargılama giderlerinden başka, diğer tarafın vekiliyle aralarında kararlaştırılan vekâlet ücretinin tamamını veya bir kısmını ödemeye mahkûm edilebileceği, vekâlet ücretinin miktarı hakkında uyuşmazlık çıkması veya mahkemece miktarının fahiş bulunması hâlinde, bu miktarın doğrudan mahkemece takdir olunacağı hükümleri karşısında, vergi ziyaı cezasının davanın görülmesi sırasında terkin edilmesi nedeni ile hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilse de, davanın bu kısım yönünden de açılmasına sebebiyet veren davalı idareye haklılık oranında yüklenilmesinde usule aykırılık bulunmamaktadır. Bu bakımdan davalı idare istinaf başvurusunda ele alınan genel olarak davada haklı çıktıkları, bu sebeple aleyhlerine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmolunmaması gerektiği iddiaları isabetli görülmese de Mahkeme kararının hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin kısmının miktarı yönünden yaptığı istinaf başvurusunun incelenmesinden; 1136 Sayılı Avukatlık Kanunu’nun 164. maddesinde, avukatlık ücretinin avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade edeceği, 169. maddesinde ise yargı mercilerince karşı tarafa yükletilecek avukatlık ücretinin avukatlık ücret tarifesinde yazılı miktardan az veya üç katından fazla olamayacağının belirtildiği, Kanun’un 168. maddesi uyarınca hazırlanan 12.02.2019 tarihli 30643 Sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 15. maddesinde; Danıştayda ilk derecede veya duruşmalı olarak temyiz yoluyla görülen dava ve işlerde, idari ve vergi dava daireleri genel kurulları ile dava dairelerinde, bölge idare, idare ve vergi mahkemelerinde birinci savunma dilekçesi süresinin bitimine kadar anlaşmazlığın feragat ya da kabul nedenleriyle ortadan kalkması veya bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi durumunda Tarifede yazılı ücretin yarısına, diğer durumlarda tamamına hükmedileceği, şu kadar ki, dilekçelerin görevli mercie gönderilmesine veya dilekçenin reddine karar verilmesi durumunda avukatlık ücretine hükmolunmayacağı hüküm altına alındığı nazara alındığında başvuruya konu kararda karar verilmesine yer olmadığı kararı verilen kısım için yarım vekalet ücretine hükmolunması gerekirken ilk derece yargı merciince davalı idare aleyhine tam vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli bulunmamış, davalı idare istinaf başvurusu bu nokta yönünden haklı bulunarak kararın belirtilen kısmının kaldırılıp vekalet ücretinin yarısına hükmedilmesi gerekmektedir. SONUÇ : Açıklanan nedenlerle; DAVACI İSTİNAF BAŞVURUSUNUN REDDİNE, DAVALI İDARE İSTİNAF BAŞVURUSUNUN KABULÜNE, Manisa Vergi Mahkemesi Hakimliği’nce verilen 28.03.2022 tarih ve E:2021/5, K:2022/212 Sayılı kararının hüküm fıkrasında ”Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi üzerinden hesaplanan 2.840,00-? vekalet ücretinin taraflarca karşılıklı olarak birbirlerine verilmesine,” ilişkin hüküm kısmının kaldırılmasına ve ”Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalı idare lehine takdir edilen 2.840,00-? vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine, anılan tarifenin 15. maddesi uyarınca da 1.420,00-? vekalet ücretinin ise davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde değiştirlmesine nihai haklılık durumu değişmediğinden aşağıda dökümü yapılan toplam miktarı 570,40-? yargılama giderinden davacı tarafından karşılanan 250,40-? yargılama giderinin davacı üzerinden bırakılmasına, davalı tarafından karşılanan 320,00-? yargılama giderinin davalı idare üzerinde bırakılmasına, 492 Sayılı Harçlar Kanunu ve buna bağlı tarife uyarınca belirlenen 179,90-? karar harcının davacı ve davalıdan ayrı ayrı tahsili için mahkemesince harç tahsil müzekkeresi yazılmasına, yatırılan posta gideri avansından artan miktarın talep edilmesi halinde derhal, talep edilmemesi halinde ise kararın tebligat işlemlerinin tamamlanmasından sonra Mahkemesince 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 333. maddesi uyarınca yatırana iadesine, kesin olarak, 21.02.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
|
| ÖZET: İzmir Bölge İdare Mahkemesi, davacının Manisa İli, Salihli İlçesi’ndeki arsalarına ilişkin emlak vergileri ve vergi ziyaı cezalarına dair düzenlenen ihbarnamelerin kaldırılması istemini incelemiştir. Mahkeme, ilk derece yargı merciinin davalı idare aleyhine tam vekalet ücreti hükmetmesini isabetli bulmamış ve vekalet ücretinin yarısına hükmedilmesi gerektiğine karar vermiştir. Sonuç olarak, davacı tarafın istinaf başvurusu reddedilirken, davalı idarenin istinaf başvurusu kabul edilmiştir. |