| 8. Daire 1998/3311 E. 1998/2915 K. |
|
Temyiz İsteminde Bulunan : … Karşı Taraf : … Belediye Başkanlığı Vekili: Av…. İstemin Özeti : 1998 yılında su abonelerine uygulanacak depozito bedellerinin eski aboneleri de kapsayacak şekilde artırımına ilişkin 30.10.1997 gün ve 12 sayılı, 18.12.1997 gün ve 18 sayılı … Belediye Meclisi kararlarının iptali istemiyle açılan davada: su bedelinin günün koşullarına uygun olarak belediyece yapılmış bir tarifeye göre ve bir abonman sözleşmesine dayalı olarak alınmasının, idareyle kişi arasında özel hukuk alanında bir alacak borç ilişkisinin (alım-satım) varlığının kabulünü gerektirdiği, bunun sonucu olarak bu hizmetin karşılığını teşkil eden ücretin ödenmemesi durumunda tahsilatın 6183 sayılı Yasa hükümlerine göre değil, özel hukuk kurallarına göre takip edildiği, sözü edilen tarifelerden doğan anlaşmazlıkların adli yargı yerinde görülüp çözümlenebileceği gerekçesiyle davayı görev yönünden reddeden İstanbul 4. Vergi Mahkemesinin 31.3.1998 gün ve 364 sayılı kararının; ortada idarenin kamu gücüne dayanarak tek taraflı yaptığı bir idari işlemin olduğu öne sürülerek 2577 sayılı Yasanın 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istemidir. Savunmanın Özeti : Uyuşmazlığa bakmakla görevli olan yerin vergi mahkemesi olduğu, kararın bozulması gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Tetkik Hakimi Özdal Özeren”in Düşüncesi : İstemin kabulünün gerekeceği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı Yücel Irmak”ın Düşüncesi: Dava, 1998 yılında su abonelerine uygulanacak güvence bedellerinin artırılmasına ilişkin belediye meclisi kararının iptali istemiyle açılmış, vergi mahkemesince, ortada sözleşmeden doğan bir uyuşmazlık olduğu ve adliye mahkemesince çözümlenmesi gerektiği belirtilerek görev yönünden reddedilmiştir. Belediye tarafından verilen içme suyundan yararlanmak için sözleşme yapılmakta ise de depozite bedelinin artırılmasına dair meclis kararı, sözleşmeden önce kamu gücüne dayanılarak tesis edilen tek taraflı idari işlem niteliğindedir. Bu işleme karşı açılan davanın da idari yargıda çözümü gerekir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin kabulü ile davanın görev yönünden reddine ilişkin kararın bozulmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü : İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında yazılı nedenlerin bulunmasına bağlıdır. Vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı gerekçe Usul ve Yasaya uygun olup, bozulmasını gerektiren bir neden bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile anılan kararın onanmasına ve yargılama giderlerinin temyiz isteminde bulunan üzerinde bırakılmasına 6.10.1998 gününde oyçokluğu ile karar verildi. AZLIK OYU Uyuşmazlık, belediye meclisinin su abonelerinin depozit miktarlarının, eski aboneleri de kapsayacak şekilde artırılması yolundaki işleminin iptali isteminden doğmuştur. Belediyece verilen içme suyu hizmetinden yararlanmak, anılan miktarın belediyeye ödenmesi koşuluna bağlıdır. Bu bedelin, eski aboneleri de kapsayacak şekilde artırılarak aradaki farkın istenmesi, sözleşmeden doğan bir uyuşmazlık olmayıp, idarenin kamu gücünü kullanarak tesis ettiği, tek yanlı idari bir işlemdir. Bu durumda, davanın görüm ve çözümü idari yargının görev alanına girdiğinden, aksi yönde verilen mahkeme kararının bozulması gerektiği oyu ile çoğunluk kararına katılmıyorum. |
| ÖZET: 8. Daire, 1998 yılında su abonelerine uygulanacak depozito bedellerinin artırılmasına ilişkin belediye meclisi kararlarının iptali istemiyle açılan davada, İstanbul 4. Vergi Mahkemesi’nin davayı görev yönünden reddetmiştir. Mahkeme, uyuşmazlığın özel hukuk alanında bir alacak-borç ilişkisi olduğu gerekçesiyle adli yargıda çözülmesi gerektiğini belirtmiştir. Ancak Danıştay, söz konusu kararın idari bir işlem niteliğinde olduğunu ve bu nedenle davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini belirterek temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiğini düşünmüştür. Sonuç olarak, vergi mahkemesinin kararı onanmıştır. |